Müzeyyen

Müzeyyen, Arapça kökenli bir isim olup 'süslenmiş, bezenmiş, süslü' anlamlarını taşır. Zarif bir anlam yüküyle donanmış bu isim, güzelliği ve inceliği çağrıştıran kadın isimlerinden biri olarak Türk kültüründe köklü bir yere sahiptir.

Arapça Muzayyana (مزينة) sözcüğü — z-y-n (ز-ي-ن) kökünden türer — "süslenmiş, donanmış, bezenmiş, güzelleştirilmiş" anlam-ailesini taşır. Edilgen-ortaç (mufaʿʿal kalıbı) muzayyan (süslenmiş) sıfatının dişil formudur. Aynı kökten zeyn (ziynet, süs), tezyîn (süsleme), ziynet (ziynet-eşyası), müzeyyen (süslü, bezeli) kelimeleri türer. Kur'an'da zeyn kavramı pek çok ayette geçer — Kehf 18:7: "Biz yeryüzündeki şeyleri, o yere süs olsun diye yarattık". Hucurât 49:7: "...fakat Allah size imanı sevdirdi ve onu kalplerinizde süsledi (zeyyana)...". Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Müzeyyen biçiminde yerleşti; klasik-İslami kadın-ad havuzunun temsilcilerinden biri oldu. İsmin modern kültürel yükünün büyük bölümü Türk klasik müziği'nin büyük divası Müzeyyen Senar'dan gelir.