Nafia

Nafia, Arapça nafia sözcüğünden gelir; n-f- (fayda vermek) kökünün etken dişil sıfat biçimidir ve "fayda veren, yararlı, hayır işleyen kadın" anlamına gelen bir kız adıdır. Eril karşılığı Nafi'tir ve al-Nafi Allah'ın Esmaü'l-Hüsnasından biridir. Klasik İslami kelam geleneğinde al-Nafi wa'l-Darr (Fayda Veren ve Zarar Veren) ikilisi Allah'a mahsus sıfatlardır; mü'min hem zararın hem faydanın yalnızca Allah'tan geldiğini imanın bir şartı olarak kabul eder. Aynı kök ailesinden al-naf (fayda), al-manfaa (menfaat), al-intifa (yararlanma) sözcükleri türer.

Aynı kök ailesinden al-naf (fayda), al-manfaa (menfaat), al-intifa (yararlanma), al-Munafaa (karşılıklı fayda), al-Nafiun (faydalı kişiler — çoğul) sözcükleri türer. al-Nafi Allah'ın Esmaü'l-Hüsnasından biri olup al-Darr wa'l-Nafi (Zarar Veren ve Fayda Veren) ikilisinde yer alır. Klasik İslami tarihte Nafi mavla İbn Umar (öl. 117/735) Hz. Abdullah ibn Ömer'in azatlı kölesi olarak klasik fıkıh ve hadis ricalinin önemli figürlerindendir; İmam Malik'in Muvatta eserinin senedlerinde önemli yer tutar.