Özge

Özge, Türkçe özge sözcüğünden gelir ve "başka, farklı, ayrı; eşsiz-özel" anlamını taşır. Eski Türkçe özge biçimine uzanan bu öz Türkçe sıfat, Türk Dil Kurumu'nun 1940'lar dil reformu sürecinde öz Türkçe soyut-değer dağarcığının parçası olarak canlandırıldı. 1990'da Türkiye'nin #14 en popüler kız ismi konumuna ulaşmıştır.

Türkçe özge, Eski Türkçe özge biçiminde kayıtlıdır ve öz (kendi, ruh, cevher) köküne -ge ad-yapım ekinin eklenmesiyle türemiştir. Kaşgarlı'nın 11. yüzyıl Dîvânında özge — "başkası, diğeri, ayrı olan" anlamıyla yer alır. Aynı kökten Türkçede öz (ruh, cevher), özlük (kişisellik), özenmek (özlemek, istekli olmak), özgün (orijinal) sözcükleri türer. Kelime 1940'lar Türk Dil Kurumu dil reformu sürecinde Arapça gayrı ve Farsça dīgar (başka, diğer) karşılığı olarak öne çıkarıldı; aynı dönem türetmeleri (özgür, umut, özlem, duygu, onur, ilke) öz Türkçe soyut-değer sözcük dağarcığının çekirdeğini oluşturur. Özel ad olarak kullanımı 1960'lar sonrası başlamış, 1990'larda zirveye ulaşmıştır.