Özhan

Özhan, Türkçe compound: öz ("asıl, saf, gerçek; klasik halk-türkçesinin söz-merkezindeki yan-form söz-yapısı; bk. Özdemir maddesi yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada") ve han ("hükümdar, kağan, soylu-asîl; klasik Türk-Altay söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; Eski Türkçe qa'an / khaqan — büyük-hükümdar yan-form söz-yapısı yan-yorumla yan-bağlanır") söz-unsurlarının terkibinden saf-soylu-han, asîl-han, hâlis-hükümdar-soylu anlamlarına gelir. Cumhuriyet sonrası Türkçeleştirme dalgasının modern erkek-adı türetimlerindendir; klasik Türkçü-soylu söz-yapısının söz-imgesi. Öz- başlangıçlı klasik Türkçü compound söz-yapıları Cumhuriyet sonrası Türkçeleştirme dalgasının söz-merkezindedir; Özkan (saf-kan), Özay (saf-ay), Özer (saf-er), Özgür (saf-hür), Özdemir ("saf-demir; bk. Özdemir maddesi yan-form söz-örgüsü"), Özlem (özlem-arzu), Özen (saf-en), Özgün (saf-asıl) yan-örgüsü oluşmuştur. -han sonlu klasik Türk-Altay compound söz-yapıları klasik Anadolu Türk-Altay söz-örgüsünün söz-merkezindedir; Özhan, Erhan, Birhan, Cihan, Burhan, Serhan, Orhan, Ayhan, Akhan, Ferhan (bk. ilgili maddeler) yan-örgüsü oluşmuştur. Klasik Türk-Altay söz-örgüsünde han söz-yapısı klasik Türk-Moğol-Altay tarih-cengî söz-örgüsünün söz-merkezindeki onursal-yan-yorumlu söz-yapısının söz-imgesi; Cengiz Han, Timur Han, Selçuk Han, Osman-Gâzî-Han yan-bağlamlı söz-yapılarının söz-imgesi. 96 yıllık TÜİK derinliğiyle 2024'te #449 sıradadır.

Türkçe Özhan, iki Eski Türkçe söz-unsurunun birleşmesiyle yapılmış compound söz-yapısıdır: öz ("asıl, saf, gerçek; klasik halk-türkçesinin söz-merkezindeki yan-form söz-yapısı; öz-be-öz, öz-Türkçe, öz-evlad, öz-yurt yan-formları söz-örgüsünün söz-merkezindedir; Eski Türkçe öz — kendi, asıl, iç söz-yapısı yan-form söz-imgesi; bk. Özdemir maddesi yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada") ve han ("hükümdar, kağan, soylu-asîl; klasik Türk-Altay söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; Eski Türkçe qa'an / khaqan — büyük-hükümdar yan-form söz-yapısı yan-yorumla yan-bağlanır; klasik Moğol-Türk söz-örgüsünde Cengiz-Han (1162-1227) yan-bağlamlı söz-yapısının söz-imgesi; klasik Anadolu Türk-Beylik söz-örgüsünde Bey yan-form söz-yapısı yan-bağlanır"). Cumhuriyet sonrası Türkçeleştirme dalgasının modern erkek-adı türetimlerindendir; klasik Türkçü-soylu söz-yapısının söz-imgesi. Öz- başlangıçlı klasik Türkçü compound söz-yapıları Cumhuriyet sonrası Türkçeleştirme dalgasının söz-merkezindedir; Özkan ("saf-kan, asîl-kan; bk. Özkan maddesi söz-örgüsü"), Özay (saf-ay), Özer (saf-er, asîl-er), Özgür (saf-hür), Özdemir ("saf-demir; bk. Özdemir maddesi yan-form söz-örgüsü"), Özlem (özlem-arzu), Özen (saf-en), Özgün (saf-asıl, hâlis), Özhan (saf-han — bu yan-form söz-yapısı), Özsoy (saf-soy), Özge (saf-yan-form söz-yapısı), Özüm (kendim yan-form söz-yapısı) yan-örgüsü oluşmuştur. -han sonlu klasik Türk-Altay compound söz-yapıları klasik Anadolu Türk-Altay söz-örgüsünün söz-merkezindedir; Özhan ("saf-han; bu yan-form söz-yapısı"), Erhan ("er-han; klasik Türkçü compound söz-yapısı"), Birhan (bir-han), Cihan ("cihân-han; klasik Pers-Türk compound söz-yapısı"), Burhan (burhan-han), Serhan (sırrhan-han), Orhan ("or-han; or — yüksek, güçlü yan-form; klasik Osmanlı kuruluş-dönemi figürü Orhan Gâzî yan-bağlamlı söz-yapısı"), Ayhan ("ay-han; klasik Türkçü compound söz-yapısı"), Akhan (ak-han), Ferhan ("ferah-han; bk. Ferah, Ferhan maddeleri"), Gönülhan (gönül-han), Mehmethan (Mehmet-han), Atahan (ata-han), Selçukhan (Selçuk-han) yan-örgüsü oluşmuştur. Klasik Türk-Altay söz-örgüsünde han söz-yapısı klasik Türk-Moğol-Altay tarih-cengî söz-örgüsünün söz-merkezindeki onursal-yan-yorumlu söz-yapısının söz-imgesi; Cengiz Han, Timur Han, Selçuk Han, Osman-Gâzî-Han, Orhan-Gâzî-Han, Murad-Han, Mehmed-Fâtih-Han yan-bağlamlı söz-yapılarının söz-imgesi; klasik Türk-Moğol-Altay-Osmanlı tarih-cengî söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapıları. Özhan özellikle 1928'den itibaren laik-Türkçü orta-tabaka ailelerinin sevdiği zarif modern erkek-adı oldu; klasik Türkçü-Cumhuriyetçi söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; Cumhuriyet sonrası Türk-Altay tarih-mirası-yan-yorumlu söz-yapısının söz-imgesi.