Özden

Özden, Türkçe öz (saf, esas, çekirdek) ve -den ("-den" eki — bizden, soydan) öğelerinin birleşmesinden oluşan ve "öz soydan, soyca temiz, özgür" anlamlarını taşıyan üniseks bir addır. Klasik Türk-Moğol söyleyişte özgür ile akraba olan özden özellikle Karadeniz ve Doğu Anadolu Türk söyleyişte "köleliği olmayan asil soylu" anlamında kullanılır. Öz- başlangıçlı Türkçe öz adların (Özgür, Özcan, Özge, Özhan, Özlem) köklü üyelerindendir. Cumhuriyet sonrası Türk Dil Kurumu dil reformu döneminin saf-yerli kelime köklerini öne çıkaran ad geleneğinin yan üyesidir.

Türkçe özden sözcüğü — öz (kendi, asıl, soy) ile -den (den ekinden) bileşiminden türeyen modern Türkçe üniseks ad formudur: "öz den gelen, soyca temiz, köleliği olmayan özgür kişi" anlamına gelir. Kelimenin özel ad kökeni Türk-Moğol sosyal hiyerarşi sözcük ailesinden gelir: özden klasik Türk Kafkas aristokrat sınıf terminolojisinde soylu özgür statüyü anlatan kelime olarak kullanılıyordu (özellikle Çerkes-Kafkas toplum yapısında özden soylu olmayan özgür köylü asker sınıfının adıydı). Modern Türkçede ise özden gelen, özünde temiz anlam çağrışımıyla kullanılır.