Sakine

Sakine, Arapça sakina — s-k-n (sükûn içinde olmak, sakinleşmek; ev-tutmak) kökünün dişil isim formu — "durgun, dingin kadın; sükûnet içinde" olarak yerleşmiştir. Daha derinde, Kur'an'da al-Sakina İbranice Shekhinah'ın (ilahi huzur, Allah'ın aralarında bulunma vasfı) Arapça karşılığı olarak özel bir teknik anlam taşır — Allah'ın mü'minlerin kalplerine indirdiği ilahi tranquilite. Bakara 248, Tevbe 26 ve 40, Fetih 4-26'da geçer. Türk-İslam dindar ailelerin sevdiği klasik kız adlarındandır.

Aynı kökten al-sukun (sükûn, durgunluk), al-maskan (mesken, ev), as-sakin (sakin, oturan), al-iskan (iskân, yerleştirme), al-Sakina (Kur'ani teknik terim — ilahi huzur) türetilmiştir. al-Sakina sözcüğü İslam-İbranice akrabalık temasının ilginç bir örneğidir: İbranice Shekhinah Yahudi kabbalistik teolojisinin merkez kavramlarından biridir. Aynı sh-k-n / s-k-n kökünden Arapça al-Sakina (Allah'ın mü'minlerin kalplerine indirdiği ilahi tranquilite). Kur'an'da bu terim altı ayrı yerde geçer: Bakara 248 (İsrailoğullarına Tabut-ı Sekine ile birlikte), Tevbe 26 (Hz. Peygamber'e Huneyn savaşında), Tevbe 40 (Sevr Mağarası'nda Hz. Ebu Bekir'e), Fetih 4 (mü'minlerin kalplerine), Fetih 18 (Hudeybiye sözleşmesinde), Fetih 26 (Mekke fethi öncesinde). Tasavvuf geleneğinde Sakina mertebesi, fana' (Allah'ta yok olma) yolculuğunun ardından erilen huzur mertebedir.