Şerafettin

Şerafettin, Arapça Sharaf al-Dīn (شرف الدين) — sharaf (şeref, onur, asalet) ve al-dīn (din) — dinin şerefi, dini onurlandıran anlamına gelir. -eddin sonekli compound erkek adlarının (Hayrettin, Fahrettin, Necmettin, Bahattin, Sebahattin) ailesinden bir üyedir; Sünni-İslam ulemâ-medrese geleneğinin onursal lakaplarındandır. Klasik dönemde Sharaf al-Dīn al-Tūsī (1135-1213, ünlü matematikçi), Sharaf al-Dīn 'Alī Yazdī (Timur tarihçisi) gibi büyük âlim-figürlere verilen onursal-sıfat olarak yerleşmiştir. 161 yıllık TÜİK derinliğiyle 2025'te #433 sıradadır.

Şerafettin, Arapça Sharaf al-Dīn (شرف الدين) compound'undan: sharaf ("şeref, onur, asalet, yükseklik"; sh-r-f kökünden — aynı kökten al-ashrāf (şerifler, asaletliler), al-sharīf (şerif, asaletli), al-shurfa (şerefe — minare balkonu)) ve al-dīn ("din"). Birlikte Sharaf al-Dīn = dinin şerefi, dini onurlandıran. -eddin sonekli compound erkek adlarının yapısı, Türk-Osmanlı ulemâ geleneğinde 12-15. yüzyıllar arası büyük âlim, emir ve tasavvuf üstadlarına verilen onursal-lakaplardı: Hayreddin (dinin hayrı), Fahreddin (dinin övüncü), Necmeddin (dinin yıldızı), Bahaeddin (dinin parlaklığı), Sabaheddin (dinin sabahı). Sharaf al-Dīn lakabı 12-15. yüzyıllar arası Selçuklu-Memlük-Timur dönemi büyük âlim-tarihçi-bilim-adamlarına verilirdi: Sharaf al-Dīn al-Tūsī (1135-1213, matematikçi), Sharaf al-Dīn 'Alī Yazdī (Timur tarihçisi, Zafarnâme yazarı), Sharaf al-Dīn al-Būṣīrī (Kasîde-i Bürde şairi). Türkçeye Osmanlı medrese yoluyla Şerafettin (yumuşak söyleyişle) yerleşmiştir; Şerafüddin (klasik) yazımı da kullanılır.