Şerife

Şerife, Arapça sharifa sözcüğünden gelir ve "şerefli, asil, onurlu kadın. Soyca Hz. Peygamber'e bağlı kadın" şeklinde kullanılır. sh-r-f (yüksek olmak, asil olmak) kökünün dişil biçimidir — eril karşılığı shariftir. Hz. Peygamber'in ehl-i beyt soyundan gelen kadınlar İslami gelenekte şerife/şerifeler unvanıyla anılır. 1850'lerde Türkiye'nin #5 en popüler kız ismi olan Şerife, 175 yılı aşkın kesintisiz TÜİK kullanımıyla Türkçenin en eski İslami kadın isimlerinden biridir.

Arapça sharifa, sh-r-f (yüksek olmak, yüce olmak, asil olmak) kökünün faila kalıbındaki dişil sıfat biçimidir. Aynı kökten Arapça sharif (asil, şerefli erkek), sharaf (şeref, onur), mushrif (denetleyici, yüksekten bakan), eş-şaraf (Hz. Peygamber'in soyundan olma asaleti) sözcükleri gelir. Kelime İslam siyasi toplumsal tarihinde özel bir anlam taşır: Hz. Peygamber'in torunu Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin soyundan gelenler şerif (çoğul eşraf) veya seyyid unvanıyla anılır. 1517 sonrası Osmanlı hilafetinde Mekke Emirliği Şerifü Mekke (Mekke Şerifi) unvanıyla yönetilmiştir — son Mekke Şerifi Hüseyin bin Ali (1854-1931) 1916 Arap Ayaklanması'nın lideri olarak tanınır. Türkçede Şerife biçiminde Osmanlı döneminden beri süregelen bir ad olup, 19. yüzyılda üst sıralarda kullanılan klasik İslami kadın isimlerindendir.