Şerife

Şerife, Arapça sharīfa (شريفة) sözcüğünden gelir ve "şerefli, asil, onurlu kadın; soyca Hz. Peygamber'e bağlı kadın" anlamlarını taşır; sh-r-f (yüksek olmak, asil olmak) kökünün dişil biçimidir — eril karşılığı sharīftir. Hz. Peygamber'in ehl-i beyt soyundan gelen kadınlar İslami gelenekte şerife/şerifeler unvanıyla anılır. 1850'lerde Türkiye'nin #5 en popüler kız ismi olan Şerife, 175 yılı aşkın kesintisiz TÜİK kullanımıyla Türkçenin en eski İslami kadın isimlerinden biridir.

Arapça sharīfa (شريفة), sh-r-f (yüksek olmak, yüce olmak, asil olmak) kökünün faʿīla kalıbındaki dişil sıfat biçimidir. Aynı kökten Arapça sharīf (asil, şerefli erkek), sharaf (şeref, onur), mushrif (denetleyici, yüksekten bakan), al-sharaf (Hz. Peygamber'in soyundan olma asaleti) sözcükleri gelir. Kelime İslam siyasi-toplumsal tarihinde özel bir anlam taşır: Hz. Peygamber'in torunu Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin soyundan gelenler şerif (çoğul eşrâf) veya seyyid unvanıyla anılır. 1517 sonrası Osmanlı hilafetinde Mekke Emirliği Şerifü Mekke (Mekke Şerifi) unvanıyla yönetilmiştir — son Mekke Şerifi Hüseyin bin Ali (1854-1931) 1916 Arap Ayaklanması'nın lideri olarak tanınır. Türkçede Şerife biçiminde Osmanlı döneminden beri süregelen bir ad olup, 19. yüzyılda üst-sıralarda kullanılan klasik İslami kadın isimlerindendir.