Sevim

Sevim, Türkçe sevmek fiilinden türeyen ve "sevgi duygusu, cana yakınlık, sevimlilik" anlamlarına gelen bir kız adıdır. Aynı kökten sevgi, sevimli, sevinç, seven sözcükleri gelir. Cumhuriyet sonrası Türk Dil Kurumu dil reformu döneminin öz Türkçe duygu-değer adlarındandır. 1957'de 5. sıraya yükselerek Türkiye'nin en popüler kız adlarından biri olmuştur; 1925-1970 kuşağının simge isimlerindendir.

Türkçe sevim, sevmek fiilinin -im ad-yapım ekiyle türetilmiş öz Türkçe bir sözcüktür; aynı yapıda Bilim (bilmek'ten), Görkem (görmek'ten), Özlem (özlemek'ten) adları üretilmiştir. Sev- kökü Ana Türkçeden itibaren kayıtlıdır ve modern Türk lehçelerinde dayanıklı biçimde korunur: Azerice sevim, Türkmence söygi, Kazakça süyü, Kırgızca süyüü aynı kökün uzantılarıdır. Aynı kök ailesinden Türkçe sevgi (muhabbet), sevimli (cana yakın), sevinç (mutluluk) ve seven (sevgi besleyen kişi) sözcükleri gelir; Sevda sözcüğü ise farklı kökenden gelir (Arapça sawda — "kara sevda, melankoli kökenli derin aşk") ve etimolojik olarak sev- köküyle akraba değildir. Sözcük 1930'lar Türk Dil Kurumu dil reformu sürecinde öz Türkçe duygu kavram dağarcığının kurulmasında öne çıkan adlardan biri oldu; özel ad olarak kullanımı 1925-1935 arası başlamıştır.