Sırma

Sırma, altın yaldızlı ya da yaldızsız ince gümüş teli ifade eden bir sözcüktür. Geleneksel Türk el sanatlarında işlemelerde ve süslemelerde kullanılan bu parlak telin adı, zamanla kadınlara verilen zarif bir isme dönüşmüştür.

Türkçe sırma sözcüğü — "gümüş-ipek ile işlenmiş altın-gümüş sırma-ipliği, altın sim ve gümüş iplik; saç-parlaklığı" anlamını taşır. Eski Türkçe-Anadolu lehçelerinde sırma hem dokumacılıkta kullanılan değerli-iplik türü hem de metaforik olarak parlak-güzel saç anlamında kullanıldı; Anadolu halk şarkılarında sırma saçlı (parlak-saçlı) tasviri sıkça geçer. Kelimenin kökeni tartışmalıdır — bazı dil-bilimciler Türkçe sır- (parlamak) fiiline bağlar, bazıları Farsça sim (gümüş) kelimesine akraba görür. Özel-ad Sırma Osmanlı son-dönem ve erken-Cumhuriyet kadın-ad havuzunun estetik-parlaklık çağrışımlı üyelerinden biri olarak 1851'de #55 ile zirvesine ulaştı.