Soner

Soner, Türkçe son (sonuncu, en geç gelen) sözcüğüne -er (kişi, adam) ekinin getirilmesiyle türeyen ve "son doğan erkek çocuk; en geç gelen oğul" anlamlarına gelen bir erkek adıdır. Anadolu halk ad koyma geleneğinde aileye verilen son erkek çocuğu için tercih edilir; sonraki çocuk istenmediği zaman ailenin niyetini yansıtan bir dilek-ad olarak da kullanılır. Cumhuriyet sonrası öz Türkçe sıfat-erkek adı kalıbının (Onat, Doruk, Kaya, Tan) yanında yer alan klasik tercihtir. TÜİK kayıtlarında Soner ismine ilk olarak 1936 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1983 yılında 60. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 405. sırayla listelenmektedir.

Türkçe bileşik son + er, son (en arkadaki, nihai) ile er (erkek yiğit, savaşçı, mert kişi) sözcüklerinin birleşmesinden oluşan ve "son doğan erkek çocuk, en son gelen yiğit" anlamına gelen öz Türkçe bir erkek adıdır. Son Eski Türkçe soŋ (sonunda, en sonda) kökünden gelir; Divanü Lugâti't-Türk'te (1074) kayıtlıdır. Anadolu halk ad koyma geleneğinde son erkek çocuğu için tercih edilir ve aileye verilen ad bir dilek yükü taşır.