Şükriye

Şükriye, Arapça shukrīya (شكرية) — sh-k-r (şükretmek, teşekkür etmek) kökünün dişil-nispet sıfatı — "şükreden, minnet duyan kadın; şükür ile ilgili" anlamını taşır. Aynı kökten al-shukr (şükür — Allah'a şükretme; İslam'ın temel ahlâki kategorilerinden), al-Shakūr (Allah'ın esma'sından — Çok Şükredilen / Şükre Karşılık Veren), shukrān (teşekkür) türetilmiştir. Türk-İslam dindar ailelerin sevdiği klasik bir kız adıdır. 174 yıllık TÜİK derinliğiyle 2025'te #404 sıradadır.

Arapça shukrīya (شكرية), sh-k-r ("şükretmek, teşekkür etmek; minnet duymak") kökünün dişil-nispet sıfatıdır — "şükür ile ilgili, şükreden kadın." Aynı kökten al-shukr (şükür — Müslüman'ın temel ahlâki tutumlarından, al-shukr li'llāh terkibi yaygın); al-Shakūr (Allah'ın esma'sından — Şükredilen, kullarının küçük şükürlerine büyük karşılık veren; Fâtır 35:30, Şura 42:23, Tegabun 64:17); shākir (şükreden); al-mashkūr (şükredilmeye layık) türetilmiştir. al-Shukr İslam ahlakının temel kategorilerindendir; kufr (inkâr, küfür) sözcüğü de aynı temasal-zıt anlamla yüklüdür: küfür Allah'ın nimetlerini örtüp inkâr etmek, şükür ise bu nimetleri tanıyıp Allah'a yöneltmek olarak tanımlanır. Türk-İslam ailelerinde Şükriye adı koymak çocuğa Allah'ın nimetlerini tanıyan, şükredici-mü'min karakter niyetini yakıştırma anlamı taşır.