Vahittin
وحيد الدين
Vahittin İsminin Anlamı ve Kökeni
Vahittin, Arapça "vahid" (tek, biricik) ile "din" sözcüklerinden kurulan Vahidüddin adının Türkçe söyleyişidir; "dinin biricik kişisi" anlamını taşır. Ad, tarihte en çok son Osmanlı padişahıyla anılır: VI. Mehmed, halk arasında Sultan Vahdettin (Vahideddin) diye bilinirdi. Nüfus kayıtlarındaki Vahittin biçimi, bu ağır tarihsel hatıranın halk söyleyişindeki izidir. TÜİK kayıtlarında Vahittin ismine ilk olarak 1914 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1918 yılında 194. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2012 yılı verilerinde 513. sırayla listelenmektedir.
"Vahid", Arapça "v-h-d" (tek olmak) kökünden gelir; aynı kökten "vahdet" (birlik), "tevhid" (Allah'ı birleme) ve "el-Vahid" (Allah'ın güzel isimlerinden — Tek olan) türer. Vahdettin ile Vahidettin aynı ad ailesinin iki söyleyişidir; halk dilinde ikisi iç içe geçmiştir.
Popülerlik
Vahittin, II. Meşrutiyet ve Mütareke yıllarının adlarından. TÜİK verilerinde 1914'ten itibaren görünür ve en yüksek konumuna kayıtların erken döneminde, 1918'te 194. sırada ulaşır. İlerleyen onyıllarda kullanımı seyrelmiş, 2012 itibarıyla 513. sıraya gerilemiştir.
Popülerlik Trendi
YükseliyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Tarihi Figürler
Sultan VI. Mehmed (Vahdettin)
Osmanlı, 1861-1926 (saltanat 1918-1922)Osmanlı'nın son padişahıdır; tahta VI. Mehmed unvanıyla çıktığı halde halk onu Sultan Vahdettin (Vahideddin) diye andı. Saltanatı Mondros Mütarekesi ve işgal yıllarına denk gelmiş, 1922'de saltanatın kaldırılmasıyla ülkeden ayrılmıştır.
Uluslararası Karşılıkları
- Arapçaوحيد الدين (Vahidüddin)