Sevgi Nur

Sevgi, Türkçe sevmek eyleminden gelir ve 'sevme duygusu' demektir; kişi adı olarak Cumhuriyet döneminde yerleşmiştir. Adların çoğu bir nitelik dilerken bu ad doğrudan bir duyguyu karşılar. Nur ise Arapçada 'ışık, aydınlık' anlamına gelir ve yüzyıllardır ikinci öğe olarak kullanılır.

Sevgi Nur ikilisinde Sevgi Türkçe, Nur ise Arapça kökenlidir. Sevgi, Türkçe sev- kökünden -gi ekiyle türetilmiştir; bilgi, sevgi ve saygı aynı kalıptandır.

Sevgi Nur bir kız ismi çiftidir; TÜİK kayıtlarında kız çocuklara verilmektedir.

Sevgi: sevme duygusu · Nur: ışık — birlikte 'sevginin aydınlığı'.

Sevgi Nur iki ayrı sözcük olarak yazılır; bitişik biçimi Sevginur de kayıtlarda görülür. TÜİK bu iki yazımı ayrı ayrı sayar ve ikisi nüfus kayıtlarında farklı adlar olarak işlenir.

Kısmen: Nur adı Nûr Suresi 35. ayette geçer. Sevgi ise Kur'an'da doğrudan geçmez.

Sevgi Nur henüz geniş çapta yerleşmemiş, ancak birlikte doğal duyulan uyumlu bir öneridir.

Sevgi Nur ikilisi şefkat ve aydınlık çağrışımlarıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Sevgi: sevme duygusu · Nur: ışık — birlikte 'sevginin aydınlığı'.

Sevgi Nur ikilisine anlam, köken ve ses bakımından benzeyen çiftler: Özlem Nur, Gamze Nur, Esma Nur, Sevim Nur, Nisa Nur. Tamamını isim çiftleri sayfasından inceleyebilirsiniz.