Sevgi

Sevgi, bir kişiye veya nesneye karşı duyulan sevme duygusunu ifade eden Türkçe bir isimdir. Kelime, Türkçe 'sevmek' fiilinden türetilmiş olup, sevecenlik ve şefkat anlamlarını da bünyesinde barındırır.

Türkçe sev- (sevmek) fiilinin -gi isim-yapım ekiyle türemiş soyut-kavram adıdır — "sevme eylemi, sevgi, muhabbet, aşk duygusu" anlamındadır. Sev- kökü Proto-Türk seb- (sevmek, istemek, tercih etmek) fiiline dayanır; Kaşgarlı Mahmud'un Dîvânü Lugâti't-Türkünde (1074) sev- (sevmek) fiili kayıtlıdır. Aynı kökten sevi (eski Türkçe: sevgi), sevgili, seviş-, sevme kelimeleri türer. -gi / -gü eki Türkçenin üretken soyut-isim yapım ekidir (bilgi, sevgi, vergi, örgü). Özel-ad olarak Sevgi Türkçenin TDK-Cumhuriyet dönemi soyut-kavram kadın adları dalgasının (Umut, Güven, Bilge, Sevgi) erken temsilcilerinden biridir; 1930'lar Dil Devrimi'nin ardından standart yazı-dile yerleşen sevgi kelimesinin özel-ad olarak 1950-60 döneminde yaygınlaşması, Türkçeleşmiş soyut-kavram adların öncü örneklerinden oldu.