Abdulmecit
Abdulmecit İsminin Anlamı ve Kökeni
Abdulmecit, Arapça 'Abd (kul) ve el-Mecid (şanlı, yüce, soylu) sözcüklerinin birleşiminden oluşur; "Mecid olan Allah'ın kulu" anlamına gelir. el-Mecid, Allah'ın 99 isminden biridir; Kur'an'da Hud 73'te "O hamde layık ve şanı yücedir" mealindeki ayette geçer. Adı taşıyan en bilinen tarihi kişi, Tanzimat Fermanı'nı (1839) ilan eden Sultan Abdülmecid I'dir (1823-1861). TÜİK kayıtlarında 145 yıllık derin geçmişiyle 2025'te 408. sıradadır.
Arapça Abd el-Mecid terkip adı, abd (kul) ve el-Mecid (Şanlı, Yüce, Soylu) sözcüklerinin birleşmesinden "Mecid olan Allah'ın kulu" anlamına gelir. el-Mecid Allah'ın Esmaü'l-Hüsnasından olup Hud 11:73 innehu hamidun majid (Şüphesiz O, övgüye layık ve şanlıdır) ve Buruc 85:15 Dhu'l-Arşi'l-Majid (Şanlı Arşın Sahibi) ayetlerinde zikredilir. Adın taşıdığı tarihi mirasın kaynağı Sultan I. Abdülmecid'tir (saltanat 1839-1861).
Popülerlik
Abdulmecit, 1853'ten itibaren TÜİK kayıtlarında Anadolu saray bürokrasi ulema ailelerinin sevdiği klasik erkek adı şeklinde görünür; özellikle Sultan Abdülmecid I'in (h. 1839-1861) Tanzimat dönemi sonrası popülerleşti. 20. yüzyıl boyunca Türk-İslami ailelernde 200-500 sıralarında istikrarlı kaldı; 2025'te #438 sıradadır.
Popülerlik Trendi
YükseliyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Dini ve Manevi Bağlam
İslam: el-Mecid Allah'ın Esmaü'l-Hüsnasından olup Kur'an'da Hud 11:73, Buruc 85:15 ve 85:21 ayetlerinde zikredilir. Buruc 85:21 bal hüve Kuranun majid (O, şanlı bir Kur'an'dır) tabiri Kur'an'ın kendi nitelendirmelerinden biridir. Klasik İslami söyleyişte el-Mecid sıfatı Allah'a ve O'nun Kelamı'na (Kur'an) atfedilen onursal nitelemedir.
Tarihi Figürler
Sultan Abdülmecid I
1823-1861, Osmanlı padişahı (h. 1839-1861) / Tanzimat dönemi merkezi figürTanzimat döneminin Osmanlı padişahıdır; saltanatında Tanzimat ve Islahat fermanları ilan edilmiş, Dolmabahçe Sarayı'nı yaptırmıştır.
Uluslararası Karşılıkları
- Arapça'Abd al-Majīd
- Farsça'Abd al-Majīd
- UrducaAbdul Majeed
- BoşnakçaAbdulmedžid
Ünlü İsimdaşlar
Sultan Abdülmecîd I
Klasik Osmanlı tarih geleneğinde öne çıkan figür (1823-1861, h. 1839-1861); Tanzimat dönemi Osmanlı pâdişâhı. *Hatt-ı Hümâyûn* (Islahat Fermanı, 1856) yayımcısı, klasik Tanzimat modernleşme geleneğinde öne çıkan figür. Dolmabahçe Sarayı (1856), Mecidiye Câmii (1854), Beylerbeyi Sarayı ilişkili söz yapılarının öne çıkan unsur figür.
Halife Abdülmecîd II
Klasik Osmanlı hilâfet tarih geleneğinin son tanınan figürü (1868-1944); 19 Kasım 1922'den 3 Mart 1924'e kadar Osmanlı son halifesi. Halifelik 3 Mart 1924'te Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kaldırıldı; Abdülmecîd II ve hânedân Türkiye-dışına sürgün edildi. Klasik Osmanlı tarih son yapı geleneğinde öne çıkan figür.