Arman

Arman, Farsça arman (özlem, arzu, ideal) sözcüğünden gelen bir erkek adıdır; klasik Pers şiirinde ulaşılmak istenen yüksek ideal için kullanılır. Aynı kökten arezu (arzu) gelir; sıkça karıştırılan "dürüst, doğru" anlamı modern Türk halk yorumudur.

Farsça arman sözcüğü — "arzu, ülkü, ideal; hasret, özlem" anlamını taşıyan klasik Fars kelimedir. Ana İran ar- (istemek, dilemek) kökünden türer. Klasik Fars-Türk divan şiirinde arman sevgili özleminin ve ülkü arayışının estetik ifadesinde kullanıldı; arman-ı can (canın ülküsü), arman-ı dil (gönül özlemi) tamlamaları klasik divan geleneğinin standart ifadeleri. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Arman biçiminde yerleşti; 20. yüzyıl başı ve ortasında özellikle eğitimli şehirli aile tercihinde yer aldı. Arman ayrıca modern Türkçede dürüst, doğru, güvenilir anlamlarıyla da çağrışım kazandı — ancak bu modern kullanım etimolojik değil anlam genişlemesidir.