Arman

Arman, Farsça arman (özlem, arzu, ideal) sözcüğünden gelen bir erkek adıdır; klasik Pers şiirinde ulaşılmak istenen yüksek ideal için kullanılır. Aynı kökten arezu (arzu) gelir; sıkça karıştırılan "dürüst, doğru" anlamı modern Türk halk yorumudur. Türkiye İstatistik Kurumu verilerine göre Arman adı 1916 yılından itibaren yıllık isim kayıtlarında yer almaktadır. İsim, 1916 verilerinde 219. sıraya kadar tırmanarak en çok tercih edildiği dönemi görmüştür. Güncel olarak 2025 sıralamasında 400. konumdadır.

Farsça arman sözcüğü — "arzu, ülkü, ideal; hasret, özlem" anlamını taşıyan klasik Fars kelimedir. Ana İran ar- (istemek, dilemek) kökünden türer. Klasik Fars-Türk divan şiirinde arman sevgili özleminin ve ülkü arayışının estetik ifadesinde kullanıldı; arman-ı can (canın ülküsü), arman-ı dil (gönül özlemi) tamlamaları klasik divan geleneğinin standart ifadeleri. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Arman biçiminde yerleşti; 20. yüzyıl başı ve ortasında özellikle eğitimli şehirli aile tercihinde yer aldı. Arman ayrıca modern Türkçede dürüst, doğru, güvenilir anlamlarıyla da çağrışım kazandı — ancak bu modern kullanım etimolojik değil anlam genişlemesidir.