Bahaeddin
بهاء الدين
Bahaeddin İsminin Anlamı ve Kökeni
Bahaeddin, Arapça kökenli bir erkek adı olarak "dinin parlaklığı, dini aydınlatan" anlamına gelir. Klasik tasavvufun büyük şeyhi Bahaeddin Nakşibend (öl. 1389) Nakşibendi tarikatının kurucusudur; Buhara'da yetişen ve klasik Orta Asya tasavvufunun temel figürlerindendir. Mevlana'nın babası Bahaeddin Veled (öl. 1231) de bu adı taşıyan klasik bir tasavvuf düşünürüdür. TÜİK kayıtlarında Bahaeddin ismine ilk olarak 1872 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1873 yılında 126. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 1995 yılı verilerinde 526. sırayla listelenmektedir.
Arapça "b-h-y/b-h-v" kökünden "beha" (parlaklık, güzellik) ile "din" sözcüğünün tamlamasıdır; "dinin parlaklığı" demektir. Aynı kökten behi (parlak) ve Baha sözcükleri türer; Bahaeddin Nakşibend ile özdeşleşmiştir.
Popülerlik
Bahaeddin, Osmanlı'nın son yüzyılına ait klasik bir ad. Kullanımı büyük ölçüde geçmişte kalmış bir addır; 1873'teki 126. sıralık zirvesinden sonra seyrelmiş, 1995'ten bu yana TÜİK listelerinde belirgin biçimde görünmemektedir.
Popülerlik Trendi
YükseliyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Dini ve Manevi Bağlam
Klasik tasavvufta "Bahaeddin" lakabı dini manevi olarak aydınlatan kişiler için kullanılan onursal sıfattır.
Tarihi Figürler
Bahaeddin Nakşibend
Buhara, ~1318-1389Nakşibendi tarikatının kurucusu, klasik Orta Asya tasavvufunun temel figürlerindendir. Sessiz zikir ve günlük hayatta Allah bilinci esasına dayalı yolu klasik Anadolu, Balkan ve Orta Asya'da en yaygın tasavvuf yollarından biri olmuştur.
Uluslararası Karşılıkları
- Arapçaبهاء الدين (Bahâeddîn)