Beyti
بيتي
Beyti İsminin Anlamı ve Kökeni
Beyti, Arapça "beyt" (ev; klasik şiirde iki dizelik birim) köküne aidiyet eki getirilerek türetilmiş bir erkek adıdır; "eve mensup, hane sahibi" ya da "şiir beytine ait" anlamını taşır. Hem ocağı hem klasik şiir geleneğini çağrıştırır. TÜİK kayıtlarında Beyti ismine ilk olarak 1912 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1918 yılında 197. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2002 yılı verilerinde 518. sırayla listelenmektedir.
Arapça "b-y-t" kökünden gelir; "ev, gecelemek" demektir. Aynı kökten Kâbe'nin adı "Beytullah" (Allah'ın evi), Hz. Peygamber'in soyu "Ehl-i Beyt" ve klasik şiirin iki dizelik birimi "beyit" gelir; bir mısranın gecelediği, durduğu yer olarak "beyt" denmiştir.
Popülerlik
Beyti, II. Meşrutiyet ve Mütareke yıllarının adlarından. Bir dönemin adı olarak 1918'te 197. sıraya ulaşmış, sonrasında giderek terk edilmiş; 2002 sonrası kayıtlarda artık seyrektir.
Popülerlik Trendi
SabitKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Dini ve Manevi Bağlam
Kâbe, Kur'an'da "Beytullah" (Allah'ın evi) ve "el-Beytü'l-Atik" (Eski/Hür Ev) diye anılır (Hac 29). Bakara 125'te Hz. İbrahim'e "Beytim'i temizle" buyrulur; "beyt", hem yeryüzündeki en kutsal mabedi hem mü'minin ocağını çağrıştırır.
Uluslararası Karşılıkları
- Arapçaبيتي