Civan

Civan, Farsça kökenli bir isim olarak "genç, taze, dinç, yiğit delikanlı" anlamına gelir. Klasik Pers-Osmanlı divan şiirinde "civan" sevgilinin gençlik ve tazeliğinin simgesidir; Hafız, Sa'di ve Fuzuli'de sıkça geçer. Klasik tasavvufta "civanmerd" (mert, yiğit) sufi fütüvvet ahlakının temel kavramıdır. TÜİK kayıtlarında Civan ismine ilk olarak 1859 yılında rastlanmaktadır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 105. sırayla listelenmektedir.

Eski Hint-Avrupa "yuvan" (genç) kökünden gelir; Latince "iuvenis" (genç) sözcüğü ile aynı kökten türer. Türkçedeki "juvenile" (Latince kökenli, genç) ile uzak akraba.