Dindar

Dindar, Farsça-Türkçe birleşik söz: Arapça din (din, İslam) ve Farsça -dar (taşıyan, sahip) öğelerinin birleşmesinden oluşan ve "din sahibi, dinine bağlı, mütedeyyin" anlamlarını taşıyan bir erkek adıdır. Aynı -dar sonlu birleşik adların (Allamedar, Sernamedar, Pirdar, Berdar) Türk-Pers söz hazinesinin yan üyelerindendir. Klasik İslami söyleyişte din-i mübin-i İslam (apaçık din İslam) kavramı temel formüldür; mü'min (iman eden) ile dindar (dinine bağlı yaşayan) arasındaki ince anlam farkı kelam geleneğinde tartışılır. Türk-İslami dindar köklü erkek adlarındandır.

Dindar ismi Farsça ve Arapça kökenlidir. Farsça-Arapça karma birleşik ad: Arapça ed-din (din) ve Farsça -dar (sahip, taşıyan) öğelerinin birleşiminden "din sahibi, din taşıyan, dinine bağlı" anlamına gelir.

Dindar hem kız hem erkek bebek için kullanılan unisex bir isimdir; Türkiye'de TÜİK kayıtlarında her iki cinsiyete de verilmektedir.

Dindar ismi Kur'an-ı Kerim'de doğrudan bir isim olarak geçmemekle birlikte İslami geleneğin yaygın isimlerinden biridir.

Dindar ismi maneviyat çağrışımıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Dindar isminin sözlükteki karşılığı “Dininden olan, mütedeyyin”.

TÜİK Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi 2026 verilerine göre Türkiye'de 1.815 kişi Dindar ismini taşımaktadır. Bu sayıyla Dindar, Türkiye'de en yaygın 2.321. isimdir; yaklaşık her 47.000 kişiden biri bu ismi taşır.

İslam: ed-din (din) Kur'an'da pek çok ayette geçer; Al-i İmran 3:19 inna'd-dine inda'llahi'l-İslam (Allah katında din İslam'dır) ayeti din kavramının kurucu Kur'ani anlam çekirdeğini oluşturur.