Efendi

Efendi, Yunanca aphéndes (efendi, sahip) sözcüğünden gelen ve Bizans-Osmanlı geçişinde Türkçeye yerleşen, "bey, sözü geçen, saygıdeğer kişi" anlamlarını taşıyan bir erkek adıdır. Osmanlı toplumunda efendi unvanı ulema (din alimleri), bürokrat ve eğitimli kesimi ifade eden saygı kategorisinin temel sıfatıydı; paşa askeri-yönetimsel, efendi sivil-eğitimli kesim için kullanılırdı. Osmanlı padişahlarına da Padişah Efendi tabiriyle hitap edilirdi. Türk söyleyişte efendim (saygı hitabı), efendiden adam (terbiyeli) deyimleri yaygındır. Modern dönemde nadir ama tarihi yüklü bir erkek adıdır.

Yunanca aphéndes (sahip, hakim) sözcüğünün Bizans-Osmanlı geçişinde Türkçeye yerleşmiş biçimidir. Osmanlı toplumunda efendi unvanı ulema (din alimleri), ilmiye sınıfı ve saygı duyulan kişiler için kullanılan onursal sıfattır; Bey ve Paşa ile birlikte Osmanlı hiyerarşik unvan sisteminin merkez terimlerindendir. Aynı kalıbın diğer örnekleri Ağa, Bey, Paşa gibi Türkçeleşmiş onursal unvanlardır.