Ferahnaz

Ferahnaz, Pers-Arap compound: faraḥ (Arapça — "ferahlık, sevinç, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı") ve nāz (Pers — "naz, edâ, klasik halk-Pers söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı") söz-unsurlarının terkibinden ferah-nazlı, sevinç-edâlı, klasik halk-Pers-Türk söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı anlamlarına gelir. Aynı kök-ailesinden Ferah (yan-form söz-yapısı), Faraḥ (Yûnus 10:58 fa-bi-dhālika fa-l-yafraḥū söz-merkezi yan-bağlamı), Şehnaz (yan-form söz-yapısı; bk. Sehernaz, Sehrinaz, Perinaz, Hurinaz, Mihrinaz, Nazlıhan, Nazende maddeleri yan-form söz-örgüsü), Mihrinaz, Hurinaz, Perinaz, Sehernaz, Sehrinaz yan-örgüsü oluşur. Klasik halk-Pers-Türk divan-şiir geleneğinde faraḥ-nāz — sevgili-tasvirinin söz-merkezindeki söz-imge yan-bağlanır. 130 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2024'te #423 sıradadır.

Pers-Arap compound Ferahnaz (فرحناز), iki söz-örgüsünün terkibinden yapılmıştır: faraḥ ("ferahlık, sevinç; klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; klasik Arap-Sami söz-örgüsünde f-r-ḥ kök-ailesinin söz-merkezi söz-yapısı; aynı kök-ailesinden al-faraḥ — sevinç, al-fariḥ — sevinen, al-mufrīḥ — sevindiren, Faraḥ yan-form söz-yapıları yan-örgüsü; klasik halk-Yûnus 10:58 fa-bi-dhālika fa-l-yafraḥū — "İşte buna sevinsinler", Âl-i 'Imrân 3:188 lā taḥsabanna lladhīna yafraḥūna bi-mā ataw söz-merkezi yan-bağlamları yan-bağlanır") ve nāz (Pers — "naz, edâ; klasik halk-Pers söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; aynı kök-ailesinden Şehnaz, Mihrinaz, Gülnaz, Şirinnaz, Sehernaz, Sehrinaz, Perinaz, Hurinaz, Nazlıhan, Nazende yan-form söz-yapıları yan-örgüsü; bk. Sehernaz, Sehrinaz, Perinaz, Hurinaz, Mihrinaz, Nazlıhan, Nazende maddeleri yan-form söz-örgüsü") söz-unsurlarının birleşmesiyle oluşmuştur. Birleşim Faraḥ+Nāz = "ferah-nazlı, sevinç-edâlı, klasik halk-Pers-Türk söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı". Klasik halk-Pers-Türk divan-şiir geleneğinde Hâfız Şîrâzî, Sa'dī, Câmî, Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî faraḥ-nāz — sevgili-tasvirinin söz-merkezindeki söz-imge yan-bağlanır (klasik Pers divan-şiir-jargonunda faraḥ-i 'aşk — aşk-sevinci, naz-i faraḥ — sevinç-nazı söz-merkezi söz-imgeleri yan-bağlanır; bk. Hafız, Gazel, Celaleddin maddeleri yan-form söz-örgüsü). Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle Faraḥ-Nāz / Ferah-Nâz / Ferahnaz yan-formunda yerleşmiştir; özellikle 19.-20. yüzyıl Osmanlı-saray-yan-bağlamlı ve Cumhuriyet-eri laik-eğitimli orta-tabaka ailelerinin sevdiği zarif klasik kız adı oldu.