Fevzi

Fevzi, Arapça fawzi — f-w-z (zafer kazanmak, başarıya ulaşmak, kurtulmak) kökünden — "zaferli, kurtuluş sahibi, başarılı" anlamına gelir. Kur'an'da al-fawz al-'azim (büyük başarı, ahiret zaferi) terkibi pek çok ayette mü'minlerin nihai ödülü olarak geçer (Tevbe 9:111, Saffat 37:60, Duhan 44:57). Fevzi Paşa (Fevzi Çakmak — TBMM döneminin Genelkurmay Başkanı) gibi tarihi figürler bu adın Türk İslam modern hatırasında özel yer tutar.

Arapça fawzi, f-w-z (zafer kazanmak, başarıya ulaşmak; kurtulmak, ölümden kaçınmak) kökünden gelir; nispet eki -i ile "zafere mensup, başarılı" anlamına gelir. Aynı kökten al-fawz (zafer, başarı, kurtuluş — özellikle ahiret zaferi anlamında), al-fawz al-'azim (büyük başarı), al-fa'iz (kazanan, başarılı) gelir. Aynı kökten ayrıca al-mufawwaz (zafere ulaşmış) türetilmiştir türemiştir. al-Fawz özellikle eskatolojik bir anlamla yüklüdür: cehennemden kurtulup cennete erme — bu nedenle Sufi tasavvuf geleneğinde insan yaşamının nihai amacının ifadesi sayılır. Türkçeye Osmanlı dini edebi yoluyla Fevzi yerleşmiş; özellikle Cumhuriyet kuruluş döneminde kadrolu erkek adı olmuştur.