Fehmi

Fehmi, Arapça kökenli bir isim olup anlayış ve kavrayış yetisiyle ilgili bir anlam taşır. Zekâ ve idrak gücünü çağrıştıran bu isim, Arapçada 'fehm' (anlama, kavrama) kökünden türemiştir.

Arapça fahmī (فهمي) — "anlayışla-ilgili, anlama-sahibi" anlamındaki nispet-sıfat formudur; f-h-m kökünden türer (fahima = anlamak, kavramak). Aynı kök-ailesinden fahm (anlayış, kavrayış), tafhīm (kavratma), istifhām (soru-sorma, anlamak-istemesi), mufāhama (karşılıklı-anlaşma) kelimeleri gelir. Klasik-İslami ilim-geleneğinde fahm-i fıqh (fıkıh-anlayışı), fahm-i lugha (dil-anlayışı) gibi terkipler âlim-öğrenci-seviyesinin ölçütleriydi. Kelime Kur'an'da Enbiyâ 21:79'da "Ve ona (Süleyman'a) bu hükmü anlamayı (fahham-nā-hā) nasip ettik" ayetinde geçer — ilahî-hikmet-anlayışının-verilişi olarak. 1857'de #84 ile zirvesine ulaştı.