Fehmi

Fehmi, Arapça Fehmi sözcüğünden gelir; f-h-m (anlamak, kavramak) kökünden türeyen aidiyet biçimidir ve "anlayışlı, kavrayışlı, idrak sahibi" anlamlarını taşıyan bir erkek adıdır. Aynı kökten fehm (anlayış), teffehüm (anlama), mefhum (kavram) sözcükleri gelir. Klasik İslami tasavvuf geleneğinde fehm (kavrayış) mü'minin manevi yolculuğunun temel niteliklerinden biridir; zevk-i fehm (anlayış zevki) tabiri Sufi düşüncesinde yer alır. Türk-İslami dindar köklü erkek adlarındandır.

Arapça fahmi — "anlayışla ilgili, anlama sahibi" anlamındaki nispet sıfat formudur; f-h-m kökünden türer (fahima = anlamak, kavramak). Aynı kök ailesinden fahm (anlayış, kavrayış), tafhim (kavratma), istifham (soru sorma, anlamak istemesi), mufahama (karşılıklı anlaşma) kelimeleri gelir. Klasik İslami ilim geleneğinde fahm-i fıqh (fıkıh anlayışı), fahm-i lugha (dil anlayışı) gibi terkipler alim öğrenci seviyesinin ölçütleriydi. Kelime Kur'an'da Enbiya 21:79'da "Ve ona (Süleyman'a) bu hükmü anlamayı (fahham-na-ha) nasip ettik" ayetinde geçer — ilahi hikmet anlayışının verilişi olarak.