Feyaz

Feyaz, Arapça el-Fayyad sözcüğünden gelir; f-y-d (taşmak, akmak) kökünün mübalağa biçimidir ve "bol akan, çok veren" anlamlarına gelir. Feyyaz yazımı yan biçim olarak da kullanılır. Aynı kök ailesinden fayd (feyz, manevi bahşı), el-Fayyad (çok cömert) ve klasik tasavvuf söyleyişinin merkez kavramı el-feyz el-ilahi (ilahi feyz) gelir.

Aynı kök ailesinden fayd (manevi bahşı, ilahi feyz), el-Fayyad (çok cömert), el-istifada (yararlanma) sözcükleri türer. Klasik İslami tasavvuf düşüncesinde el-feyz el-ilahi (ilahi feyz) Allah'tan kalbe akan manevi bahşıyı ifade eder; İbnü'l-Arabi ve İmam-ı Rabbani gibi mutasavvıfların eserlerinde bu kavram detaylı işlenir.