Feyaz

Feyaz, Arapça al-Fayyāḍ (الفياض) — f-y-ḍ (taşmak-akmak, klasik Arap-Sami söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı) kökünün abartı-yan-form söz-yapısının söz-imgesi al-Fayyāḍ — bol-akan, çok-veren, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı anlamlarına gelir (bk. Feyyaz maddesi yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada). Feyaz — Feyyaz yan-form söz-yapısı yan-bağlanır. Aynı kök-ailesinden al-Fayḍ (feyz, bolluk), al-Ifāḍa (taşırma; klasik halk-Bakara 2:198 fa-idhā afaḍtum min 'Arafāt — Hac söz-merkezi yan-bağlamı), Feyzullah (compound theofor söz-yapısı), Feyza (yan-form dişil söz-yapısı), Faiz (yan-form söz-yapısı), Mufîz (yan-form söz-yapısı) yan-örgüsü oluşur. Klasik halk-Sufi-tasavvuf söz-örgüsünde al-Fayḍ al-Ilāhī — ilâhî-feyz söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır (Şeyh Muhyiddîn ibn 'Arabī 1165-1240 söz-merkezi yan-bağlamı; bk. Muhittin maddesi yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada). 90 yıllık TÜİK tarihiyle 2024'te #449 sıradadır.

Arapça al-Fayyāḍ (الفياض), f-y-ḍ ("taşmak-akmak; klasik halk-Arap-Sami söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı; klasik Arap-Sami söz-örgüsünde f-y-ḍ kök-ailesinin söz-merkezi söz-yapısı; aynı kök-ailesinden al-Fayḍ — feyz/bolluk, al-Fayyāḍ — bol-akan/abartı-yan-form, al-Ifāḍa — taşırma; klasik halk-Bakara 2:198 fa-idhā afaḍtum min 'Arafāt — Hac söz-merkezi yan-bağlamı, Feyzullah — compound theofor, Feyza — yan-form dişil söz-yapısı, Faiz — feyz-sahibi yan-form söz-yapısı, Mufîz — feyz-veren, al-Fā'iḍ — taşan yan-örgüsü; bk. Feyyaz maddesi yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada") kökünün abartı-yan-form söz-yapısının söz-imgesi al-Fayyāḍ — bol-akan, çok-veren, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı. Feyaz — Feyyaz yan-form söz-yapısı yan-bağlanır (klasik halk-Anadolu-yumuşak-söyleyiş yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır söz-açımlamasıyla yan-bağlanır). Klasik halk-Sufi-tasavvuf söz-örgüsünde al-Fayḍ al-Ilāhī — ilâhî-feyz söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır (Şeyh Muhyiddîn ibn 'Arabī 1165-1240 al-Futūḥāt al-Makkiyya söz-merkezi yan-bağlamı yan-bağlanır; bk. Muhittin maddesi yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada — Mevlevî söz-merkezi yan-bağlamı). Klasik halk-Hac söz-örgüsünde Ifāḍa — Arafat'tan-Müzdelife'ye-akış söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır (Bakara 2:198 fa-idhā afaḍtum min 'Arafātin fa-dhkurū Allāha 'inda al-mash'ari al-ḥarām — "Arafat'tan ayrılıp aktığınızda, Meş'âr-i Harâm'da Allah'ı zikredin" söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır; klasik halk-Hac söz-merkezi yan-bağlamı yan-bağlanır; bk. Mekkiye maddesi yan-form söz-örgüsü Fath 48:24 söz-merkezi yan-bağlamı kök-aile-detayı orada). Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle al-Fayyāḍ / Feyyaz / Feyâz / Feyaz yan-formunda yerleşmiştir; özellikle Doğu-Anadolu, Güneydoğu-Anadolu, İç-Anadolu Sünnî-muhafazakâr ailelerinin sevdiği klasik İslami erkek adı oldu.