Sefa

Sefa, Arapça Safa' sözcüğünden gelir; 'saflaşmak, berraklaşmak' kökünden türeyen ve "saflık, berraklık, gönül huzuru, ferahlık" anlamlarını taşıyan üniseks bir addır. Aynı zamanda Safa — Mekke'de Mescid-i Haram'a çok yakın olan kutsal tepe — adına da gönderme yapar; Kur'an-ı Kerim Bakara Suresi 2:158'de Safa ile Merve tepeleri arasında yapılan sa'y ibadetinin meşruiyeti bildirilir. Türkçe halk söyleyişte sefa geldiniz (hoş geldiniz), sefa-yı hatır (gönül rahatlığı), cefa vs sefa (sıkıntı ile huzur ikiliği) deyimleri ad anlamını besler.

Arapça safa, 'saf olmak, durulmak, saydam olmak, karışıksız olmak' kökünden mücerret isim formudur; "saflık, duruluk, gönül rahatlığı, neşe-sevinç" anlamlarına gelir. Aynı kök ailesinden es-Safa (özel ad), es-Safi (saf, duru), el-Mustafa (seçilmiş, saflanmış — Hz. Peygamber'in sıfatlarından), el-istifa (seçilmek), el-Aşab es-Safa (Sufiler) türetilmiştir. es-Safa ve el-Merve Hac/Umre ibadetinin Say (koşu) ritüelinin yapıldığı iki kutsal tepedir. Hz. Hacer'in (Hz. İbrahim'in eşi, Hz. İsmail'in annesi) bebeği için su aramak için 7 kez bu iki tepe arasında koşması, İslami Hac ibadetinin merkez anlatılarından biridir.