Sefa

Sefa, Arapça Safa' sözcüğünden gelir; s-f-w (saflaşmak, berraklaşmak) kökünden türeyen ve "saflık, berraklık, gönül huzuru, ferahlık" anlamlarını taşıyan unisex bir addır. Aynı zamanda Safa — Mekke'de Mescid-i Haram'a çok yakın olan kutsal tepe — adına da gönderme yapar; Kur'an-ı Kerim Bakara Suresi 2:158'de Safa ile Merve tepeleri arasında yapılan sa'y ibadetinin meşruiyeti bildirilir. Türkçe halk söyleyişte sefa geldiniz (hoş geldiniz), sefa-yı hatır (gönül rahatlığı), cefa vs sefa (sıkıntı ile huzur ikiliği) deyimleri ad anlamını besler.

Arapça safa, s-f-w (saf olmak, durulmak, saydam olmak, karışıksız olmak) kökünden mücerret isim formudur; "saflık, duruluk, gönül rahatlığı, neşe-sevinç" anlamlarına gelir. Aynı kök ailesinden al-Safa (özel ad), al-Safi (saf, duru), al-Mustafa (seçilmiş, saflanmış — Hz. Peygamber'in sıfatlarından), al-istifa (seçilmek), al-Ashab al-Safa (Sufiler) türetilmiştir. al-Safa wa al-Marwa Hac/Umre ibadetinin Say (koşu) ritüelinin yapıldığı iki kutsal tepedir. Hz. Hacer'in (Hz. İbrahim'in eşi, Hz. İsmail'in annesi) bebeği için su aramak için 7 kez bu iki tepe arasında koşması, İslami Hac ibadetinin merkez anlatılarından biridir.