Fügen

Fügen, Figen adının bir söyleyiş biçimidir; Farsça "-figen" (düşüren, yere atan) öğesinden gelir. TDK, Figen'i "yaralayan, kıran, düşüren" diye açıklar. Bu öğe, "ateş saçan, gönle ateş düşüren" türünden birleşiklerde "atan, salan" anlamıyla geçer; etkili, gönle işleyen bir güzellik çağrışımı taşır. TÜİK kayıtlarında Fügen ismine ilk olarak 1937 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1941 yılında 354. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 1982 yılı verilerinde 550. sırayla listelenmektedir.

Farsça "efgenden" (atmak, düşürmek, yere sermek) fiilinden gelen "-figen" öğesi, birleşik sözcüklerde "düşüren, atan" anlamı katar. Klasik şiirde "gönle ateş düşüren güzel" imgesini hatırlatır. Figen, "feryat, inilti" anlamındaki figan sözcüğüyle zaman zaman karıştırılsa da kökenleri farklıdır.