Figan

Figan, Farsça kökenli bir kadın adıdır; TDK Kişi Adları Sözlüğü anlamını "ıstırap ile bağırma, inleme" diye verir. İlk bakışta ağır görünen bu anlam, adın asıl kaynağına işaret eder: divan şiirinin "ah u figan" kalıbı. Klasik şiirde figan, aşığın içli feryadıdır — bülbülün güle yakarışı, neyin inleyişi hep figandır. Ad, bu yüzyıllık şiir duygusunun kadın adına dönüşmüş halidir. TÜİK kayıtlarında Figan ismine ilk olarak 1951 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1951 yılında 405. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 1995 yılı verilerinde 521. sırayla listelenmektedir.

Farsça "figan/efgan", "acıyla haykırma, yakınma" demektir; Türkçeye divan şiiri yoluyla yerleşmiş, "feryat figan" ikilemesiyle gündelik dile inmiştir. Klasik şiirde figan çoğunlukla bülbüle yakıştırılır: gül karşısında inleyen bülbül, aşığın sesidir. Bu estetik gelenek, acıyı güzelliğe dönüştürerek adın taşınabilirliğini açıklar.