Gülben

Gülben, Pers-Türkçe compound: gül ("gül-çiçeği — Rosa-genus; klasik Pers divan-şiir-jargonunun söz-merkezindeki estetik-merkez söz-yapısı; bk. Sergül, Gülbin, Sadegül, Gülin, Gülseher, Nurdagül, Gülsemin, Gülnihal, Gülayşe, Gülsenem, Badegül, Gülfem, Gülçiçek, Goncagül maddeleri yan-form söz-örgüsü") ve ben (Türkçe "ben" zamiri) söz-unsurlarının terkibinden ben-gül-gibi-güzelim, klasik halk-Pers-Türk halk-zarafet söz-yapısının söz-merkezindeki söz-yapısı anlamlarına gelir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adın özel-anlam-yorumunu "Ben gül gibi güzelim" anlamında kullanılan bir ad manasında nitelendirir. gül- / -gül compound söz-yapıları klasik Anadolu Türk halk-zarafet-söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-imgelerindendir; bk. ilgili maddeler yan-form söz-örgüsü detayı orada. *En bilinen taşıyıcısı: Gülben Ergen*** (d. 1972) — klasik halk-Türk pop-müzik söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-imge. 89 yıllık TÜİK derinliğiyle 2024'te #421 sıradadır.

Pers-Türkçe compound Gülben, iki söz-örgüsünün terkibinden yapılmıştır: gül ("gül-çiçeği — Rosa-genus; klasik Pers divan-şiir-jargonunun söz-merkezindeki estetik-merkez söz-yapısı; bk. Yazgül, Gülzade, Gülendam, Sergül, Gülbin, Sadegül, Gülin, Gülseher, Nurdagül, Gülsemin, Gülnihal, Gülayşe, Gülsenem, Badegül, Gülfem, Gülçiçek, Goncagül maddeleri yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada") ve ben (Türkçe "ben" zamiri; klasik halk-Türk-Cumhuriyet söz-yapısı yan-bağlanır). Birleşim Gül-Ben = "ben-gül-gibi-güzelim, klasik halk-Pers-Türk halk-zarafet söz-yapısının söz-merkezindeki söz-yapısı". TDK Kişi Adları Sözlüğü adın özel-anlam-yorumunu "Ben gül gibi güzelim" anlamında kullanılan bir ad manasında nitelendirir. gül- / -gül compound söz-yapıları klasik Anadolu Türk halk-zarafet-söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-imgelerindendir (bk. ilgili maddeler yan-form söz-örgüsü detayı orada). Aynı -ben yan-form-örgüsünde Suben (yan-form söz-yapısı), Esben (yan-form söz-yapısı), Gülben yan-örgüsü oluşur. *En bilinen taşıyıcısı: Gülben Ergen** (d. 1972) — klasik halk-Türk pop-müzik söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-imge; Sığmazsın Yüreğime (1995), Aşkıyla Yandık (1999), Aşkım (2003), Pozitif (2008) yan-form parça-örgüsünün söz-imgesi yan-bağlanır. Klasik halk-türkü-edebî söyleminde Gülben-yârın-yumuşak-yan-yan-zarafeti, Gülben-yârın-onursal-yan-yan-asîlliği, Gülben-yârın-bahar-yan-yan-yansıyan-cemâli yan-form söz-yapıları yer aldı. Gülben* özellikle 1936'dan itibaren Cumhuriyet'in laik-eğitimli orta-tabaka ailelerinin sevdiği zarif modern kız adı oldu.