Hamdin

Hamdin, Arapça Ḥamdīn (حمدين) — ḥ-m-d (övmek, hamd-etmek) kökünden — Allah'a-hamd-eden, övgü-sahibi, klasik halk-Arap onursal söz-yapısının söz-merkezindeki söz-yapısı anlamlarına gelir; Hamdi adının yan-form söz-yapısının söz-yansıması yan-formudur (bk. Hamdi, Hamdullah maddeleri yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada). Aynı kök-ailesinden al-Ḥamīd (Hamîd — Allah'ın 99 İsm-i Hüsnâ'sından), al-Ḥamd (hamd; Fâtiha 1:2 al-ḥamdu li'llāhi rabbi al-'ālamīn), Aḥmad (Hz. Peygamber-onursal-yan-form lakabı; bk. Ahmed maddesi yan-form söz-örgüsü Saff 61:6 yan-bağlamı), Maḥmūd (övülen), Muḥammad (çok-övülen), Hamdullah (Ḥamd Allāh — Allah'a-hamd compound theofor; bk. Hamdullah maddesi yan-form söz-örgüsü) yan-örgüsü oluşur. Klasik halk-Türk-İslam söz-örgüsünde Hamdin — onursal-yan-form söz-yapısının söz-merkezindeki söz-imge yan-bağlanır. 101 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2024'te #448 sıradadır.

Arapça Ḥamdīn (حمدين), ḥ-m-d ("övmek, hamd-etmek; klasik Arap-Sami söz-örgüsünde ḥ-m-d kök-ailesinin söz-merkezi söz-yapısı; aynı kök-ailesinden al-Ḥamīd — Allah'ın 99 İsm-i Hüsnâ'sından, al-Ḥamd — hamd; Fâtiha 1:2 al-ḥamdu li'llāhi rabbi al-'ālamīn yan-bağlamı, Aḥmad — Hz. Peygamber-onursal-yan-form lakabı; bk. Ahmed maddesi yan-form söz-örgüsü Saff 61:6 ismuhu Aḥmad yan-bağlamı, Maḥmūd — övülen, Muḥammad — çok-övülen; bk. Mehmet, Mehmed, Memet, Memik, Muhammet maddeleri yan-form söz-örgüsü, Hamdullah — Ḥamd Allāh — Allah'a-hamd compound theofor; bk. Hamdullah maddesi yan-form söz-örgüsü, Hamdiye — yan-form söz-yapısı yan-örgüsü") kökünden — Allah'a-hamd-eden, övgü-sahibi, klasik halk-Arap onursal söz-yapısının söz-merkezindeki söz-yapısı. Hamdi adının yan-form söz-yapısının söz-yansıması yan-formudur (bk. Hamdi, Hamdullah maddeleri yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada — -ī yan-yapı son-ekinin -īn yan-yumuşak yan-form söz-yapısının söz-yansıması yan-bağlanır). Klasik halk-İslamî söz-örgüsünde al-ḥamd — Fâtiha-Sûresi'nin söz-merkezindeki söz-imge: Bismi'llāhi al-Raḥmāni al-Raḥīm / Al-ḥamdu li'llāhi rabbi al-'ālamīn — "Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adıyla; Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah'a aittir" — klasik İslamî namaz-tesbih söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. al-Ḥamīd (Hamîd — Allah'ın 99 İsm-i Hüsnâ'sından) söz-yapısı klasik halk-Sünni söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-imge: Hud 11:73 Innahu Ḥamīdun Majīd — "O, övülmeye-değer ve onurludur" yan-bağlamlı söz-yapısı klasik İslamî al-Asmā' al-Ḥusnā doktrininin söz-merkezi söz-imgesi (bk. Macit maddesi yan-form söz-örgüsü Hud 11:73 yan-bağlamı kök-aile-detayı orada — Hz. Sâra'ya melek-selâmı yan-bağlamı yan-bağlanır). Klasik halk-Doğu-Anadolu-Kürdî-Türk söz-örgüsünde Hamdin — klasik halk-yumuşak-söyleyiş yan-formu söz-yapısının söz-merkezindeki söz-imgesi yan-bağlanır; özellikle Diyarbakır, Şanlıurfa, Mardin, Bingöl, Bitlis bölgelerinde klasik halk-yumuşak-söyleyiş söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır. Klasik halk-türkü-edebî söyleminde Hamdin-yârın-yumuşak-yan-yan-onursalı, Hamdin-yârın-iman-yan-yan-yansıyan-yan-yapısı yan-form söz-yapıları yer aldı. Hamdin özellikle 1924'ten itibaren dindar-eğitimli Anadolu Türk-İslam halk-yumuşak-söyleyiş ailelerinin sevdiği klasik onursal-yan-yapı erkek adı oldu.