Huri

Huri, Arapça hur — Hürü'nün klasik söyleyiş varyantıdır. el-hur el-'in (iri gözlü cennet maidens) Kur'an'da pek çok yerde geçen cennet vaadi figürleridir. Vakı'a 22 Ve-hurun 'in (Ve iri gözlü huriler), Saffat 48-49, Duhan 54, Tur 20, Rahman 72 gibi ayetlerde yer alır. Türkçede Huri (klasik) ve Hürü (yumuşak söyleyiş) iki yazımla yerleşmiştir; dindar Anadolu ailelerinin sevdiği klasik kız adıdır.

Huri ve Hürü aynı Arapça hur / huriyya sözcüğünün iki Türkçe söyleyiş varyantıdır: Huri daha klasik Arap söyleyişine yakın -i sonlu form, Hürü ise yumuşak Anadolu söyleyişidir (ü-ü uyumlu). Anlam, manevi Kur'ani hatıra ve karakter yakıştırması ortaktır: Arapça hur (siyah beyaz göz; berrak bakış; göz akı ile gözbebeği arasındaki şiddetli kontrast) h-v-r kökünden gelir; el-hur el-'in (iri gözlü cennet maidens) klasik İslami eskatoloji vaad geleneğinin merkez figürlerindendir. Aynı kökten el-havra' (siyah beyaz gözlü kadın), el-ahvar (siyah beyaz gözlü erkek), el-havari (Hz. İsa'nın havarileri için kullanılan sıfat — Maide 5:111) türetilmiştir. el-hur el-'in sözcüğü Kur'an'da pek çok yerde geçer (Vakı'a 22, Duhan 54, Tur 20, Saffat 48, Rahman 72); klasik müfessirler bu cennet figürlerini mü'min erkeklere Allah'ın ahret bahşı olarak yorumlar. Türkçeye Osmanlı dini edebi yoluyla Huri (klasik), Huri (orta yazım) ve Hürü (yumuşak söyleyiş) yerleşmiştir.