Işıl

Işıl, Türkçe ışıl sözcüğünden gelir ve "parıldayan, ışıldayan, pırıltılı" anlamını taşır — ışık kökünün pekiştirme-türevi olarak "ışıl ışıl parlayan" ifadesinde olduğu gibi yoğunluklu-parlaklık çağrışımını içerir. Modern Türk kadın adı olarak 2010'da Türkiye'nin #185 en popüler kız ismi konumuna ulaşmıştır.

Türkçe ışıl, Eski Türkçe yaşı/yaşıl (parlak, yanık) biçiminden gelir ve ışık kök-ailesiyle aynı dal-üretiminin parçasıdır. ışık kökünün Eski Türkçe biçimi yaşıq/jaşıq olup Proto-Türkçe jaş- (parlamak, yanmak) köküne uzanır. Türkçede aynı kökten ışık (ana-kelime, aydınlık), ışıldak (parlak-ışıklı aygıt), ışıl ışıl (pekiştirme — parıltı dolu), ışıldamak (parlamak) sözcükleri türer. Türk halk şiirinde ışıl gözlü, ışıl tenli, ışıl yüzlü tamlamaları sevgili-güzellik tasvirinin standart parlaklık-metaforlarıdır. Özel ad olarak kullanımı 1950'ler sonrası başlamış, 2000'lerde modern öz Türkçe kadın ad dalgasında yaygınlaşmıştır.