— İnanç & Maneviyat —
Nur ve Işık
Nur ve Işık Anlamına Gelen İsimler · 122 isim
Bir ışığın adı olan isimler.
Nûr sûresinin 35. âyeti Allah'ı "göklerin ve yerin nuru" diye anar. Türkçede bu tek sözcük ad olarak yüzlerce biçime dağıldı — başa gelip Nurcan, Nuray, Nurten oldu; sona gelip Ayşenur, Elanur, İlknur oldu. Yanına aynı anlamı taşıyan Arapça, Farsça ve Türkçe sözcükler eklendi: Ziya, Münire, Işıl, Şafak.
Bu listedeki isimler
Nurcan
Nurlu can; içi aydınlık, ışıklı kimse
Havvanur
Havva'nın nuru; ilk kadının aydınlığı
Korpustaki en kalabalık ad ailesi bu. Nur ile başlayan ya da biten iki yüzden fazla ad var ve büyük bölümü hâlâ canlı: Aynur 156 bin kişide, Nurcan 112 bin, Nuray 105 bin, İlknur 102 bin. Sonu -nur ile biten kuşak daha yeni — Ayşenur, Esmanur, Edanur, Beyzanur 1990 sonrası doğumlarda yükseldi ve iki adı tek adda birleştiren bir kalıp kurdu.
Listenin ikinci yarısı ilginç bir şeyi görünür kılıyor: üç ayrı dil aynı kavram için ayrı birer sözcük vermiş ve üçü de Türkçede ad olmuş. Arapça nur, Farsça rûşen, Türkçe ışık — hepsi aynı şeyi söylüyor. Münir ve Münire ise ışığı bir nesne değil bir eylem olarak adlandırır: ışık veren, aydınlatan.
Bir de günün ilk aydınlığına bakan küçük bir öbek var: Seher, Suphi, Fecri, Altan, Taner. Bunlar ışığı bir nesne olarak değil bir an olarak adlandırıyor — gün doğarken olan şey.
Ay, güneş ve yıldız adları bu listede yok; onlar kendi listelerinde duruyor. Buradakiler ışığın kendisini anlatan adlar.