Jale

Jale, sabah saatlerinde bitkilerin üzerine çöken ince su damlacıkları olan kırağı ve çiyi ifade eder. Farsça kökenli bu isim, Türk şiirinde sevgilinin gözyaşlarını ya da doğanın tazeliğini çağrıştırmak için sıkça kullanılan lirik bir imgedir. Türkiye İstatistik Kurumu verilerine göre Jale adı 1908 yılından itibaren yıllık isim kayıtlarında yer almaktadır. İsim, 1920 verilerinde 237. sıraya kadar tırmanarak en çok tercih edildiği dönemi görmüştür. Son olarak 2023 yılı verilerinde 430. sırada yer almıştır.

Farsça jaleh, "çiy, kırağı, sabah nemi; dolu taneciği" anlamındaki klasik bir Fars kelimedir. Ana İran jala- (nem, çiğ) kökünden türer. Klasik Fars-Türk divan şiirinde jale, gül yaprağında oluşan çiy damlacıklarının estetik imgesi olarak yoğun kullanıldı; jale-i subh (sabah çiyi) ve jale-i şebnem (gece çiyi) tamlamaları divan şiirinin gül-bahçe söyleyişinin köklü ifadelerindendir. Türkçeye Osmanlı yoluyla Jale veya Jale biçiminde yerleşti.