Güle

Güle, Pers gül ("gül-çiçeği — Rosa-genus; klasik Pers divan-şiir-jargonunun söz-merkezindeki estetik-merkez söz-yapısı; bk. Sergül, Gülbin, Sadegül, Gülin, Gülseher, Nurdagül, Gülsemin, Gülnihal, Gülayşe, Gülsenem, Badegül, Gülfem maddeleri yan-form söz-örgüsü") söz-yapısının halk-yumuşak-söyleyişin söz-yansıması yan-form söz-yapısı; -e yan-yumuşak yan-form son-eki yan-bağlanır (klasik halk-Türk-Anadolu söz-örgüsünde -e sevecen-yan-yumuşak yan-form son-eki yan-bağlanır). Klasik halk-Anadolu kırsal-bölge halk-yumuşak-söyleyiş ailelerinde özellikle Doğu-Anadolu-Kürdî-Türk halk-zarafet bölgelerinde klasik halk-yumuşak-söyleyiş yan-formu söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır. Güle özellikle Anadolu kırsal-bölge halk-zarafet ailelerinin sevdiği klasik kız adıdır. 166 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #423 sıradadır.

Pers gül ("gül-çiçeği — Rosa-genus; klasik Pers divan-şiir-jargonunun söz-merkezindeki estetik-merkez söz-yapısı; aşk, güzellik, sevgili-yansıması yan-yorumlu söz-imgesi; bk. Yazgül, Gülzade, Gülendam, Sergül, Gülbin, Sadegül, Gülin, Gülseher, Nurdagül, Gülsemin, Gülnihal, Gülayşe, Gülsenem, Badegül, Gülfem maddeleri yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada") söz-yapısının halk-yumuşak-söyleyişin söz-yansıması yan-form söz-yapısı Güle; -e yan-yumuşak yan-form son-eki yan-bağlanır (klasik halk-Türk-Anadolu söz-örgüsünde -e sevecen-yan-yumuşak yan-form son-eki: Aliyiş, Mehmedik, Maviş, Pembe, Beyaz, Yeşim, Güle, Ayşa yan-örgüsü; klasik halk-Anadolu söz-örgüsünde sevecen-yan-yumuşak söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır). Klasik halk-Anadolu kırsal-bölge halk-yumuşak-söyleyiş ailelerinde özellikle Doğu-Anadolu-Kürdî-Türk halk-zarafet bölgelerinde (Diyarbakır, Şanlıurfa, Mardin, Bingöl, Bitlis, Van, Hakkari, Şırnak, Tunceli) klasik halk-yumuşak-söyleyiş yan-formu söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır; ayrıca yan-yorumla Türkçe gülmek fiilinin emir-yan-yapı söz-yapısının söz-yansıması ("gül!" — emir-yan-yapı söz-yapısı) klasik halk-Cumhuriyet söz-yapısının söz-merkezindeki söz-imge yan-bağlanır. Klasik halk-türkü-edebî söyleminde Güle-yârın-yumuşak-yan-yan-zarafeti, Güle-yârın-Doğu-Anadolu-yan-yan-yansıyan-onursalı, Güle-yârın-bahar-yan-yan-zarafeti yan-form söz-yapıları yer aldı. Güle özellikle 1859'dan itibaren klasik halk-Anadolu kırsal-bölge halk-zarafet ailelerinin sevdiği klasik kız adı oldu.