Kutsal

Kutsal, Türkçe kut (manevi bereket, ilahi yetki) ve -sal (sıfat-yapım eki — bilimsel, toplumsal gibi) öğelerinin birleşmesinden oluşan ve "kutsal, mukaddes, manevi değeri yüksek" anlamlarını taşıyan üniseks bir addır. Aynı kökten Yusuf Has Hacib'in Kutadgu Bilig (1069) eserinin adı, Kutbettin, Aykut, Kutay, Kutsi adları gelir. Cumhuriyet sonrası Türk Dil Kurumu dil reformu döneminin türettiği soyut-değer adlarındandır; Arapça mukaddes sözcüğünün öz Türkçe karşılığı olarak yerleşmiştir.

Türkçe kut (kutlu, mübarek; ilahi yetki — Eski Türk siyasi söyleyişinin merkez kavramı) ve -sal sıfat ekinin birleşiminden "kutsal, mukaddes" anlamına gelir. Cumhuriyet sonrası Türk Dil Kurumu'nun Arapça mukaddes karşılığı olarak öne çıkardığı modern öz Türkçe kavramdır. Orhun Yazıtları'nda (732) kut kavramı Tanrı tarafından Türk hükümdarına bahşedilen ilahi yetki anlamındadır.