Lâtif

Lâtif, Arapça kökenli bir isim olup 'hoş, narin ve şirin' anlamlarını taşır. İslam geleneğinde Allah'ın 99 güzel isminden (Esmaü'l-Hüsna) biri olan 'el-Latîf', 'kullarına karşı lütufkâr ve ince davranan' anlamına gelir; bu derin anlam, ismin kültürel ağırlığını artırır.

Arapça laṭīf (لطيف) — "ince, incelikli, yumuşak, zarif, lütufkâr" anlamındaki sıfat formudur; l-ṭ-f kökünden türer (laṭafa = incelikli-olmak, yumuşak-davranmak). Aynı kök-ailesinden luṭf (incelik, lütuf, ihsan — aynı tranche-BE'deki lutfi ile ortak-kök), laṭāʾif (incelikler, latifeler), mulṭāfa (yumuşaklıkla-muamele), istilṭāf (yumuşaklık-isteme) kelimeleri gelir. Kur'an'da Laṭīf sıfatı Allah için yedi-ayette geçer (Mülk 67:14: "Yaratan bilmez mi? O en-ince-biçimde-bilen (Laṭīf), haberdar-olandır"). Osmanlı ad-havuzunda 1851'de #72 ile zirvesine ulaştı.