Nesim

Nesim, Arapça Nasim sözcüğünden gelir; n-s-m (yumuşak esmek, hafif yel üflemek) kökünden türeyen ve "hafif esinti, yumuşak sabah yeli" anlamlarını taşıyan bir erkek adıdır. Klasik Pers-Arap divan şiir geleneğinde nesim-i saba (sabah esintisi) ve nesim-i cinan (cennet esintisi) sevgilinin haberini getiren imgeler olarak Hafız, Sa'di ve Şeyh Galip beyitlerinde sıkça kullanılır. Türkçeye Osmanlı klasik edebiyatı yoluyla geçmiş; şiirsel-zarif çağrışımı olan klasik bir erkek adıdır. Nesim yazımı, Nesime dişil formu da kullanılır.

Arapça nasim, n-s-m (yumuşak esmek, hafif yel üflemek) kökünden türeyen sıfat-isimdir; "hafif esinti, yumuşak sabah yeli" anlamına gelir. Aynı kök ailesinden en-nasama (yaşam soluğu), en-nesem (ruh, can), el-Mütenessim (esinti alan) sözcükleri türer. Klasik Pers ve Osmanlı divan şiirinde nesim-i saba (sabah esintisi) sevgilinin haberini taşıyan rüzgâr motifi olarak sıkça geçer.