Lâtife

Lâtife, Arapça kökenli bir isim olup 'yumuşak, hoş, güzel ve sevimli' anlamlarını taşır. İnce ruhlu, zarif bir karakteri çağrıştıran bu isim, Türk kültüründe kadınlara verilen köklü isimler arasında yer alır.

Arapça Laṭīfa (لطيفة) sözcüğü — l-ṭ-f (ل-ط-ف) kökünden türeyen laṭīf (لطيف, "ince, zarif, hoş, yumuşak; kibar-davranışlı") sıfatının dişil formudur: "zarif-hanım, ince-yumuşak-kadın". Aynı kökten lutf (lütuf, kibarlık, ihsan), mülâtefe (nazik-konuşma) kelimeleri türer. İslami-teolojik olarak Al-Laṭīf (El-Latîf) Allah'ın Esmâü'l-Hüsnâsından biridir — "en-ince detayı bilen, kullarına kibarca-davranan" anlamında. Klasik-tasavvuf literatüründe letâif-i seb'a (yedi-incelik) sûfî-bedenin metafizik-katmanlarını anlatan kavram-sistemidir. Türkçede latif (nazik, zarif), latife (hoş-söz, espri) kelimeleri hala yaygın kullanımdadır. Özel-ad Latife 1860'ta #88 ile zirvesine ulaştı — Osmanlı-son-dönem klasik-İslami kadın ad havuzunun temsilcilerinden biri olarak.