Mazhar

Mazhar, Arapça kökenli bir isim olup 'bir şeyin göründüğü, ortaya çıktığı yer' anlamına gelir. Tasavvuf geleneğinde ilahi tecellinin yansıdığı yer ya da kişi için de kullanılan bu kavram, isime derin bir anlam katmaktadır.

Arapça Maẓhar (مظهر) sözcüğü — ẓ-h-r (ظ-ه-ر) kökünden türer — "tezahür-yeri, görünme-mahalli, bir-şeyin-göründüğü yer; mazhar-olan" anlamını taşır. Aynı kökten zuhûr (ortaya-çıkma), tazahhür (tezahür-etmek), zâhir (görünen, açık), ezher (Al-Azhar camii-üniversitesi — en-görünen) kelimeleri türer. İslami-tasavvuf literatüründe mazhar özel önem taşır: Allah'ın esmâsının kulda-tecelli-ettiği yer, ilahi-sıfatların-görünme-merkezi kavramının adı olarak kullanıldı — mazhar-ı esmâ, mazhar-ı tecelli (tecelli-mazharı) gibi tamlamalar klasik-tasavvuf terminolojisinin parçalarıdır. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Mazhar biçiminde yerleşti; 1868'de #108 ile zirvesine ulaştı.