Mestan

Mestan, Farsça kökenli bir erkek adı olarak "mest olmuş, kendinden geçmiş, aşk sarhoşu" anlamına gelir. Klasik tasavvuf edebiyatında "mest" ve "mey" (şarap), ilahi aşkın temel simgeleridir. Mevlana'nın Mesnevi'si ve Divan-ı Şems-i Tebrizi bu tema üzerine kuruludur; Hafız ve Sa'di de aynı imgeyi sıkça işler. TÜİK kayıtlarında Mestan ismine ilk olarak 1850 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1853 yılında 62. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2023 yılı verilerinde 452. sırayla listelenmektedir.

Farsça "mest" sözcüğü antik Pers "mada-" kökünden gelir. Klasik tasavvuf metinlerinde "mest-ane" (mest gibi) sevgilinin manevi halini anlatır.