Metin

Metin, Arapça matīn (متين) sözcüğünden gelir ve "sağlam, dayanıklı, güçlü, sarsılmaz" anlamlarını taşır; m-t-n (sağlam-kuvvetli olmak, dayanıklı durmak) kökünden türer. Allah'ın 99 güzel isminden biri olan al-Matīn (Sağlam, Güçlü) aynı kökten gelir. Türkçede modern kullanımında 1965'te Türkiye'nin #11 en popüler erkek ismi konumuna ulaşmış ve 1960'lar-1980'ler Türk erkek adlandırmasının simge örneklerinden biri olmuştur.

Arapça matīn (متين), m-t-n (sağlam olmak, dayanıklı olmak, güçlü-sert durmak) kökünün faʿīl kalıbındaki sıfat biçimidir. Aynı kökten Arapça matn (metin — bir kitabın ana gövdesi, ayrıca sırt, arka), tamattun (güçlenme), imtināʿ (sağlamlaşma) sözcükleri türer. Matn sözcüğü Türkçede de metin (yazılı eserin içeriği, ana gövdesi) anlamında kullanılmaktadır — bir metnin dayanıklı-sağlam yapısı kavramı bu anlam-geçişinin kaynağıdır. İslami ilim-terminolojisinde matn hadis-kitabının ana gövdesini (ravi-silsilesinden sonra gelen hadisin kendisi) ifade eder. Allah'ın 99 isminden al-Matīn (Sağlam, Güçlü) Kur'an'da Zâriyât Sûresi 51:58 ayetinde geçer: "Doğrusu Allah'ın gücü sağlam ve rızık-verendir" (inna llāha huwa'r-razzāqu dhu'l-quwwati'l-matīn). Türkçede Metin biçiminde özel ad olarak Osmanlı döneminden beri yaygın kullanılır.