Mikail

Mikail, İbranice Mīkhā'ēl (מִיכָאֵל) — mī kha-Ēl ("Allah-gibi-kim?") — Arapçaya Mīkā'īl (ميكائيل) olarak geçti. İslam'ın dört büyük meleğinden biridir: Cebrail (vahiy), Mîkâ'îl (rızk-bölüşümü), İsrâfîl (Sûr-üfleme), Azrail (ölüm-melek). Kur'an'da adı bir-kez Bakara 2:98'de geçer: Man kāna 'aduwwan li-llāhi wa malā'ikatihi wa rusulihi wa Jibrīla wa Mīkāla fa-inna'llāha 'aduwwun li-l-kāfirīn ("Kim Allah'a, meleklerine, resullerine, Cebrail'e ve Mîkâ'îl'e düşman ise, Allah da kâfirlerin düşmanıdır"). Türk-İslam dindar Anadolu ailelerinin sevdiği klasik teofor melek-adıdır; 169 yıllık TÜİK derinliğiyle 2025'te #328 sıradadır.

İbranice Mīkhā'ēl (מִיכָאֵל), iki İbranice unsurun birleşiminden: mī (kim?) + kha- (gibi) + Ēl (Tanrı, El) — Mīkhā-Ēl = "Allah-gibi-kim?" Bu retorik soru-formu, İbranice melek-adlandırma geleneğinin tipik örneklerinden biridir; aynı yapıda Gabriel (Cibrîl, Gibrī-Ēl — "Allah'ın güçü"), Raphael (Rāphā'-Ēl — "Allah'ın şifâsı"), Uriel (Ūrī-Ēl — "Allah'ın nuru") gibi melek-isimleri vardır. Tevrat-Eski Ahit'te Mikha'el baş-melek olarak Daniel Kitabı'nda (10:13, 10:21, 12:1) ve Yeni Ahit'te Yahuda Mektubu (1:9) ile Vahiy Kitabı'nda (12:7) yer alır. Arapçaya Mīkā'īl / Mīkāl (ميكائيل / ميكال) olarak geçti; Kur'an'da Bakara 98'de Mīkāl yazımıyla (kısaltılmış) geçer. İslamî meleksiyâlojisi geleneğinde dört büyük melek (al-malā'ikatu al-arba'a al-muqarrabūn — Allah'a-yakın dört melek) sıralanır: (1) Jibrīl (Cebrail) — vahiy-meleği, peygamberlere ilahi mesajı getirir; (2) Mīkā'īl (Mîkâ'îl) — rızk-bölüşümü; yağmur-rüzgâr-bitki-büyüme gibi doğal-olayları yönetir; (3) Isrāfīl (İsrâfîl) — Kıyamet-Sûr'unu üfler; (4) 'Izrā'īl (Azrail) — ölüm-meleği, ruhları kabz-eder. Türk-İslam halk-inanışında Mîkâ'îl özellikle bereket-rızk-yağmur dileklerinde anılır.