Davut

İslam, Hristiyanlık ve Yahudiliğin ortak peygamberi ve İsrail Krallığı'nın ikinci kralı (Saul'un ardılı). Eski Ahit'te (Samuel I-II, Krallar I) ve Kur'an'da (Bakara 2:251, Enbiya 21:78-80, Sad 38:17-26, Sebe 34:10-13, Nisa 4:163 gibi 16 yerde) anlatılır. Gençliğinde Filistinli dev savaşçı Golyat'ı (İslami gelenekte Calut) sapanla öldürmesi İslam-Hristiyan-Yahudi geleneğinin ortak simge olayıdır. Kral olduktan sonra Kudüs'ü başkent yaptı ve İsrail Krallığı'nı zirvesine taşıdı; oğlu Süleyman ona ardıl oldu. Kur'an'da kendisine Zebur (Mezmurlar) kitabının indirildiği zikredilir (Nisa 4:163, İsra 17:55). İslami mucizeleri: demiri elinde yumuşatma, kuşların ve dağların onunla birlikte tesbih etmesi, adil yargılama hikmeti (Sad 38:18-26). İsrail tarihi anlatımında İsrail Krallığı'nın altın çağını inşa eden kraldır; Mezmurlar (Zebur) 150 ilahiden oluşan kutsal şiir kitabının yazarıdır (Yahudi-Hristiyan gelenekte ona atfedilir; İslami gelenekte de kendisine verildiği kabul edilir).

Eski Ahit'in ilahi şiir kitabı olan Mezmurlar (İbranice Tehillim — Övgüler), İslami Zebur, 150 ayrı şiirden oluşur ve geleneksel olarak Hz. Davud'a atfedilir (modern biblical eleştiri pek çok Mezmur'un farklı yazarlara ait olduğunu kabul etse de ana kütlenin Davud kökenli olduğu görüşü de korunur). Mezmurlar Yahudi ibadet literatürünün ve Hristiyan kilise müziğinin temelidir; 23. Mezmur "Rab çobanımdır" Batı dünyasının en çok bilinen dini metinlerinden biridir. Klasik İslami tefsir geleneğinde Zebur Kur'an, Tevrat ve İncil'le birlikte dört büyük kitaptan biri sayılır (Nisa 4:163). Modern Türk edebiyatında ve dini literatürde Mezmurlar'ın farklı çevirileri (Zebur Tercümesi, Mezmurlar) mevcuttur.

Türk milli tarihsel dizilerinde Hz. Davud'a atıfla veya sıradan ad-kullanımı olarak Davut karakterleri çeşitli yapımlarda yer aldı. Osmanlı dönem dizilerinde asker, alim veya kâhya tiplemesi olarak sıkça kullanılır.