Muhsin

Muhsin, Arapça muhsin — h-s-n (güzel olmak, iyilik yapabilmek) kökünden ihsan (iyilik edebilmek) fiilinden gelir — iyilik eden, ihsan eden, mükemmel yapan anlamına gelir. Kur'an'ın merkez ahlak kavramlarından biridir: Inna'llaha yuhibbu al-muhsinin (Allah iyilik edenleri sever) ifadesi 5 ayrı ayette tekrarlanır (Bakara 195, Al-i İmran 134, Maide 13, Maide 93, Tevbe 100). al-ihsan makamı Hz. Cebrail Hadisi'nde tanımlanan İslam'ın üç temel boyutundan biridir (islam-iman-ihsan): Allah'ı sanki görüyormuş gibi ibadet etmek. Türkçeye Osmanlı dini edebi yoluyla yerleşmiştir.

Aynı kökten al-husn (güzellik), al-husna (en güzel — dişil eril form), al-hasan (güzel — Hz. Hasan'ın adı) gelir. Aynı kökten ayrıca al-ahsan (en güzel), al-ihsan (iyilik edebilmek), al-muhsinin (iyilik edenler — çoğul), al-Muhsin (Allah'ın esma'sından — İyilik Eden, Mükemmel-Yapan) türetilmiştir türemiştir. al-muhsinin sözcüğü Kur'an'da 30'dan fazla yerde geçer; en bilinen kullanımları: Inna'llaha yuhibbu al-muhsinin ("Allah iyilik edenleri sever"), Inna rahmata'llahi qaribun min al-muhsinin ("Allah'ın rahmeti iyilik edenlere yakındır" — A'raf 56). al-ihsan makamı Hz. Cebrail Hadisi'nde Hz. Peygamber'e "İhsan, Allah'ı sanki görüyormuş gibi ibadet etmektir; her ne kadar sen O'nu görmüyorsan da O seni görüyor" (Buhari, İman 37) sözleriyle tanımlanır; islam-iman-ihsan üçlüsü İslam'ın üç temel boyutudur.