Münüre
Münüre İsminin Anlamı ve Kökeni
Münüre, Arapça 'münire' (aydınlatan, parlak) kelimesinden gelen ve 'aydın, ışıklı kadın' anlamına gelen klasik İslami bir kız adıdır. Hz. Peygamber'e Kur'an-ı Kerim'de siracen munira (aydınlatan kandil) lakabı verildiği için bu söz aile derin İslami saygı çağrışımı taşır. TÜİK kayıtlarında Münüre ismine ilk olarak 1850 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1850 yılında 60. sırayla zirvesine ulaşmıştır. Son olarak 2018 yılı verilerinde 500. sırayla listelenmiştir.
Arapça n-v-r (nur, ışık) kökünün ettirgen etken dişil biçimidir; anara (aydınlattı) fiilinden türemiştir. Aynı kök aileden Münir (eril), Nur, Nuriye, Nuran, Nevzat (yeni doğan), Anvar gibi adlar gelir. en-Nur Allah'ın güzel isimlerinden biridir; Nur Suresi'nin (24) merkez ayeti 24:35'te Allah'ın evrendeki ışık yansımasının merkezi tasviri yapılır.
Popülerlik
Münüre, TÜİK kayıtlarına 1850'de girdi ve aynı yıl #60 sırayla zirvesine ulaştı — 19. yüzyıl Anadolu ailelerinin Hz. Peygamber bağlamıyla nur temalı kadın adlandırma geleneğinin yansımasıdır. 2025'te yöresel kullanımı sürmektedir.
Popülerlik Trendi
DüşüyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Dini ve Manevi Bağlam
Münüre'nin kök ailesinden el-munir (aydınlatan) Kur'an-ı Kerim'de Hz. Peygamber için kullanılan merkezi sıfattır: Ahzab 33:46'da ve-daiyan ila'llahi bi-idhnihi ve-sirajan munira (Allah'a O'nun izniyle çağıran ve aydınlatan bir kandil olarak) ifadesi geçer. Furkan 25:61 ve Nuh 71:16 da güneş-ay aydınlığı tasvirinde aynı kelimeyi kullanır.
Kur'an-ı Kerim'de: Ahzâb Suresi, 46. Ayet
Allah'ın izniyle O'na davet eden ve nurlu/aydınlatan bir kandil olarak [ey Muhammed!].
Uluslararası Karşılıkları
- Arapçaمنيرة (Munīra)
- TürkçeMünüre / Münîre / Münire