Nazım

Nazım, Arapça kökenli bir isim olup 'düzenleyen, tanzim eden' anlamını taşır. Divan edebiyatında 'nazm' kökünden gelen bu isim, şiiri ve sözü bir araya getirip düzene koyan kişiyi çağrıştırır; bu nedenle edebiyat ve şiirle derin bir anlam bağı kurulmuştur.

Arapça Nāẓim (ناظم) sözcüğü — n-ẓ-m (ن-ظ-م) kökünden türer — "düzenleyen, dizen, tertib-eden; şiir-yazan, nâzım" anlam-ailesini taşır. Aynı kökten nazm (şiir, nazım), tanẓīm (düzenleme, regülasyon), manẓūm (nazım-halinde yazılmış), niẓām (düzen, sistem), intizâm (intizam, düzen) kelimeleri türer. Klasik Arap-Osmanlı edebiyat-terminolojisinde nâzım şiir-yazan kişinin unvanı olarak kullanıldı; nazım kavramı ise vezinli-kafiyeli edebiyat-türünün genel-adıdır (nesir-şiir karşıtlığında). Özel-ad Nâzım klasik-İslami-Osmanlı erkek-ad havuzunun temsilcilerinden biri olarak 1857'de #86 ile zirvesine ulaştı. En tanınan tarihsel-taşıyıcısı Nâzım Hikmet Ran (Phase 3 Tranche AL'de Hikmet üzerinden ele alındı) — Türk modern-şiirinin 20. yüzyıl en-tanınan sesi.