Nazmi

Nazmi, Arapça nazmi — al-nazm (düzen, dizgi; nazım şiir) sözcüğüne -i nisbet eki getirilerek türetilmiş — düzenle, nazımla, şiirle ilgili anlamına gelir. al-nazm hem genel anlamda düzen, dizgi hem de özel olarak nazım şiir (mensur nesir karşıtı, vezinli kafiyeli söz) anlamlarıyla yerleşmiştir. Klasik İslami teoloji edebiyat geleneğinde Nazm al-Qur'an terkibi Kur'an'ın vezin kompoze edilmiş kelime düzeni olarak teolojik i'jaz (Kur'an'ın benzersizliği) tartışmasının merkez konusudur. Türk Osmanlı eğitimli aile erkek adlandırma kategorisinde zarif edebi, düzenli mizaç yakıştırmasıyla tercih edilirdi.

al-nazm sözcüğü Kur'an'da doğrudan geçmez ama klasik İslami teoloji edebiyat geleneğinde merkezdedir: Nazm al-Qur'an (Kur'an'ın nazmı/kompoze yapısı) Kur'an'ın i'jaz — yani belagat mucize sağlığı tartışmasının ana kavramıdır. Klasik müfessirler (özellikle Cürcani'nin 11. yüzyıl Dala'il al-I'jaz eseri) Kur'an'ın benzersiz belagat sırrını nazm al-kalimat (kelimelerin düzeni) açıklamasıyla işler. Osmanlı edebi geleneğinde nazm özellikle vezinli kafiyeli klasik divan şiiri için kullanılırdı (mensur nesir karşıtı). Türkçeye Osmanlı medrese edebi yoluyla Nazmi (yumuşak söyleyişle Nazmi) yerleşmiştir.