Nahit

Nahit, Farsça Nahid sözcüğünden gelir; antik İran ve Sumer kozmolojisindeki güzellik ve aşk tanrıçası Anahita'nın (Ardevisur Anahita) Pehlevi adıyla bağlantılı olan, klasik Pers astronomik geleneğinde Zühre (Venüs) gezegeninin adıdır. Klasik Pers divan şiir geleneğinde Nahid sevgilinin parlaklığının ve estetik üstünlüğünün sembolü olarak kullanılır; Hafız ve Şeyh Galip gazellerinde Nahid-i sipihr (göğün Nahidi) tabirleri yer alır. Türkçeye Osmanlı klasik Pers edebiyatı yoluyla geçmiş; modern Türk-Fars geleneğinin nadir ama köklü zarif erkek adıdır.

Farsça Nahid, Avesta-Eski İran Anahita (lekesiz, saf, temiz; mazdai güzellik ve aşk tanrıçası) adıyla aynı kökten gelir. Klasik Pers astronomi geleneğinde Nahid, Zühre (Venüs) gezegeninin adı olarak yerleşti; aynı zamanda klasik Pers divan şiir söyleyişte sevgilinin parlaklığının ve estetik üstünlüğünün sembolü olarak kullanıldı. Hafız ve Şeyh Galip gibi divan şairlerinin gazellerinde Nahid-i sipihr (göğün Nahidi) tamlaması yer alır. Türkçeye Osmanlı klasik Pers edebiyatı yoluyla geçti ve Cumhuriyet kuşağı şehirli ailelerinde köklü bir tercih olarak kullanıldı.